III RN 159/98

Postanowienie z dnia 25 marca 1999 r. III RN 159/98 Skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wniesiona przez adwokata wówczas, gdy jest nie tylko przez niego sporządzona, ale i podpi-sana. Przewodniczący: SSN Andrzej Wasilewski, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski, Andrzej Wróbel (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara Grudzieckiego, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 1999 r. na rozprawie sprawy ze skargi Zdzisława M. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 5 lutego 1998 r. [...] w przedmiocie uchylenia decyzji Urzędu Skarbowego i przekazania jej do ponownego rozstrzygnięcia, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od posta-nowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 1998 r. [...] p o s t a n o w i ł: u c h y l i ć zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 kwiet-nia 1998 r. [...] odrzucił skargę Zdzisława M. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 5 lutego 1998 r. [...]. W ocenie Sądu z przepisu § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz.U. Nr 117, poz. 563 ze zm.) wynika, że pisma wnoszone przez adwokata, o ile podlegają opłacie w wyso-kości stałej, powinny być opłacone bez wezwania przewodniczącego. Skoro zatem pełnomocnikiem skarżącego jest adwokat, a zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia wpis ma charakter wpisu stałego i wynosi 10 zł, to na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy 2 z dnia 11maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) należało odrzucić skargę. Minister Sprawiedliwości zaskarżył powyższe postanowienie rewizją nadzwy-czajną, w której zarzucił rażące naruszenie art. 27 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym i art. 36 ust. 1 i 3 tej ustawy w związku z art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 24, poz. 110 ze zm.) i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W ocenie Ministra Spra-wiedliwości w sprawie jest niesporne, że skarga do Sądu została podpisana przez Zdzisława M. i dołączono do niej pełnomocnictwo z dnia 3 marca 1998 r., mocą któ-rego skarżący ustanowił swoim pełnomocnikiem adwokata-radcę prawnego Jolantę S. Pełnomocnictwo dotyczyło sporządzenia skargi do Naczelnego Sądu Administra-cyjnego na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 5 lutego 1998 r. i reprezentowania skarżącego przed tym Sądem; zakres udzielonego pełnomocnictwa został określony w umowie, którą dołączono do skargi. Zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 3 kwietnia 1998 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 10 zł, jednakże wezwanie w tej sprawie adresowane do peł-nomocnika nie zostało doręczone. W ocenie Ministra Sprawiedliwości sporządzenie skargi nie jest tożsame z jej wniesieniem. W sprawie niniejszej skarga została, zgodnie z udzielonym pełnomoc-nictwem, sporządzona przez pełnomocnika, jednakże skargę podpisał sam skarżący. Oznacza to, że skarga nie została wniesiona przez adwokata, co potwierdza wezwa-nie przez przewodniczącego wydziału do uiszczenia wpisu. Tymczasem Sąd stwier-dził, ze skargę wniósł adwokat, który według art. 15 i 17 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wnosząc skargę powinien uiścić wpis. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona. W rozpoznawanej sprawie skarga, zgodnie z udzielonym pełnomocnictwem, została sporządzona przez adwokata-radcę prawnego. Skargę podpisał jednak wy-łącznie skarżący, co oznacza, że skarga nie została wniesiona przez adwokata-radcę prawnego. Sąd trafnie stwierdził, że zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 października 1995 r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz.U. 3 Nr 117, poz. 563 ze zm.) wpis ma charakter wpisu stałego, jednakże błędnie przyjął, że skarga została wniesiona przez adwokata. W związku z tym w niniejszej sprawie brak było podstaw prawnych do zastosowania przepisu art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach w związku z art. 36 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz § 7 zdanie drugie po-wyższego rozporządzenia. W sytuacji bowiem , gdy skarga nie została wniesiona przez adwokata-radcę prawnego przewodniczący wydziału był obowiązany wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu po wniesieniu skargi, co uczynił zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 1998 r. Odrzucenie zaś skargi przez Sąd z uzasadnieniem, że pisma wnoszone przez adwokata, o ile podlegają opłacie stałej, powinny być opłacane bez wezwania, rażąco narusza powołane wyżej przepisy prawa. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. ========================================