III SW 17/06

Izba Cywilna2006-08-04

Skład orzekający: Teresa Flemming-Kulesza

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy naruszenie art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych, polegające na niezgodności wykazywanych przychodów z kwotą zdeponowaną na rachunku bankowym, stanowi wystarczającą podstawę do odrzucenia sprawozdania finansowego partii politycznej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że niezgodność wykazywanych przychodów partii politycznej z kwotą zdeponowaną na jej rachunku bankowym, nawet jeśli dotyczy środków pochodzących z działalności własnej, stanowi naruszenie art. 24 ust. 8 ustawy o partiach politycznych. Takie naruszenie jest wystarczającą podstawą do odrzucenia sprawozdania finansowego partii na podstawie art. 38a ust. 2 pkt 3 tej ustawy.
Stan faktyczny
Polska Partia Narodowa złożyła sprawozdanie finansowe za 2005 r. Państwowa Komisja Wyborcza odrzuciła je, stwierdzając, że partia wykazała przychody w wysokości 15.756,83 zł, podczas gdy na jej rachunku bankowym zgromadzono jedynie 14.384 zł. Partia wniosła skargę, twierdząc, że różnica 1.372,83 zł pochodziła ze zwrotu kosztów druku i znalazła się na rachunku bankowym, a biegły rewident nie wniósł zastrzeżeń. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił skargę Polskiej Partii Narodowej na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej o odrzuceniu sprawozdania finansowego.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie z dnia 4 sierpnia 2006 r. III SW 17/06 Środki pieniężne partii politycznej pochodzące z jej działalności własnej, o której mowa w art. 27 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycz-nych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.), nie mogą być gro-madzone poza rachunkiem bankowym. Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk, Katarzyna Gonera, Beata Gudowska (sprawozdawca), Jerzy Kuźniar, Maria Tyszel, Andrzej Wróbel. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Polskiej Partii Narodowej na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 3 lipca 2006 r. w przedmiocie odrzucenia sprawozdania finanso-wego o d d a l i ł skargę. U z a s a d n i e n i e Uchwałą z dnia 3 lipca 2006 r. Państwowa Komisja Wyborcza postanowiła odrzucić sprawozdanie Polskiej Partii Narodowej o źródłach pozyskania środków fi-nansowych, w tym o kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania oraz o wydat-kach poniesionych ze środków Funduszu Wyborczego w 2005 r., ze względu na na-ruszenie art. 24 ust. 8 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r.o partiach politycznych (jed-nolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 857 ze zm.). Stwierdziła, że Partia ta w spra-wozdaniu za 2005 r., w części dotyczącej źródeł pozyskiwania środków finansowych, wykazała przychody w wysokości 15.756,83 zł, natomiast na rachunku bankowym w Banku P. w W. zgromadziła tylko 14.384 zł. Prezes Partii i Prezes Zarządu - pełnomocnik finansowy Polskiej Partii Naro-dowej stwierdzili w skardze, że saldo nie wykazuje przychodów w wysokości 1.372,83 zł uzyskanych z tytułu zwrotu kosztów druku partyjnego biuletynu informa- 2 cyjnego, choć cała kwota tego przychodu znalazła się na bankowym rachunku Pol-skiej Partii Narodowej oraz podkreślił, iż biegły rewident nie wniósł zastrzeżeń do sprawozdania w zakresie wpływów na Fundusz Wyborczy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Twierdzenia skargi przeczą faktom, które wynikają wprost z odrzuconego przez Państwową Komisję Wyborczą sprawozdania Polskiej Partii Narodowej o źró-dłach pozyskania środków finansowych, w tym o kredytach bankowych i warunkach ich uzyskania oraz o wydatkach poniesionych ze środków Funduszu Wyborczego w 2005 r. Błędnie przy tym skarżący przeciwstawia ustaleniom Państwowej Komisji Wyborczej treść opinii i raportu biegłego rewidenta, gdyż podstawą odrzucenia spra-wozdania finansowego Polskiej Partii Narodowej była nieprawidłowość dotycząca części sprawozdania, nieobjęta badaniem przez biegłego rewidenta. Różnicę między przychodami Partii i kwotą zdeponowaną na jej rachunku bankowym unaocznia porównanie wysokości przychodów (sumy pozycji I-IV) wyno-szącej 15.756,83 zł z wartością środków pieniężnych wpłaconych na rachunki ban-kowe partii - 14.384 zł. Przychód w kwocie 1.372,83 zł, identyfikowany przez skarżą-cego z przychodem pochodzącym z działalności własnej partii, o której mowa w art. 27 ustawy o partiach politycznych - mimo że w pkt I ppkt 5 sprawozdania dotyczącym tych przychodów kwoty tej nie wykazał, a ujął ją w pkt IV jako przychód z „pozosta-łych źródeł (niewymienionych w cz. I, II i III)” - nie został zdeponowany na rachunku bankowym. Stwierdzenie tego faktu - bez względu na to, czy środki pochodzące z działal-ności własnej, o której mowa w art. 27 ustawy o partiach politycznych, zostały błęd-nie zakwalifikowanie w sprawozdaniu finansowym jako uzyskane z „pozostałych źró-deł” - stanowi wystarczający powód odrzucenia sprawozdania na podstawie art. 38a ust. 2 pkt 3 ustawy o partiach politycznych z uwagi na naruszenia art. 24 ust. 8 tej ustawy. Prowadzi to do orzeczenia jak w sentencji (art. 38b w związku z art. 34b ust. 2-3 ustawy o partiach politycznych). ========================================

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 27art. 24 ust. 8art. 38a ust. 2art. 38bart. 34b ust. 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy