III SW 316/10
Izba Cywilna2010-07-20
Skład orzekający: Romualda Spyt
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dopuszczenie do głosowania zaświadczeń o prawie do głosowania, które zamiast pieczęci urzędowej zawierają nadruk nazwy organu wydającego, stanowi naruszenie przepisów ustawy o wyborze Prezydenta RP lub rozporządzenia w sprawie spisu wyborców i wydawania zaświadczeń, które mogłoby mieć wpływ na wynik wyborów?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał protest wyborczy za niezasadny, stwierdzając, że druki zaświadczeń o prawie do głosowania wydawane przez poszczególne urzędy gmin mogły różnić się wyglądem, a istotne było jedynie, aby zawierały wszystkie elementy wskazane we wzorze. Wydrukowanie nazwy organu w miejscu jego pieczęci nagłówkowej jest powszechnie stosowane przez organy administracji i nie stanowi naruszenia przepisów, jeśli zaświadczenie zawiera pozostałe wymagane elementy.Stan faktyczny
Wyborca złożył protest wyborczy przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP, zarzucając Państwowej Komisji Wyborczej naruszenie przepisów poprzez dopuszczenie do głosowania zaświadczeń o prawie do głosowania, które nie odpowiadały urzędowemu wzorowi, gdyż zamiast pieczęci zawierały nadruk nazwy organu. Wnosząca protest podniosła również kwestię użycia nowych list wyborczych w drugiej turze głosowania. Sąd Najwyższy rozpoznał protest na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uznał protest wyborczy za niezasadny i postanowił jak w sentencji.Pełny tekst orzeczenia
Postanowienie z dnia 20 lipca 2010 r. III SW 316/10 Druki zaświadczeń o prawie do głosowania wydawane przez poszcze-gólne urzędy gmin mogły różnić się wyglądem. Istotne było, aby zawierały wszystkie elementy wskazane we wzorze. Wydrukowanie nazwy organu w miej-sce jego pieczęci nagłówkowej jest powszechnie stosowane przez organy ad-ministracji. Przewodniczący SSN Romualda Spyt, Sędziowie SN: Bogusław Cudowski (sprawozdawca), Zbigniew Myszka. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lipca 2010 r. sprawy z protestu Marzeny T. z udziałem Państwowej Komisji Wyborczej, Prokuratora Generalnego i Okręgowej Komisji Wyborczej w Warszawie przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n o w i ł: uznać protest za niezasadny. U z a s a d n i e n i e Dnia 8 lipca 2010 r. Marzena T. wniosła protest wyborczy, w którym stwierdzi-ła, że Państwowa Komisja Wyborcza naruszyła art. 29 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467) oraz § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrz-nych i Administracji z dnia 28 sierpnia 2000 r. w sprawie spisu wyborców oraz wyda-wania zaświadczeń o prawie do głosowania w wyborach Prezydenta Rzeczypospo-litej Polskiej (Dz.U. Nr 72, poz. 849) w ten sposób, że w swoich wyjaśnieniach z 4 lipca 2010 r. w sprawie zaświadczeń o prawie do głosowania (ZPOW-603- 259/10) dopuściła do możliwości posługiwania się podczas głosowania przedmiotowymi za-świadczeniami, które nie odpowiadają urzędowemu wzorowi takiego zaświadczenia.
2 Takie naruszenie przepisów mogło mieć wpływ na wynik wyborów, ponieważ umoż-liwiało wielokrotne głosowanie. W opinii wnoszącej protest, należy również ustalić, czy przy publikacji wskazanych wyjaśnień, nie doszło do popełnienia przestępstwa przeciwko wyborom. Nowe listy wyborcze mogły sugerować, że pierwsza tura wybo-rów przebiegała w sposób nieprawidłowy. Brak oryginalnej listy bez podpisów z pierwszej tury rodzi pytania, dlaczego nie zostały wyłożone listy z pierwszej tury. Wniesiono o zbadanie i przedstawienie prawnej wykładni dla bezprawnego użycia nowego spisu wyborców w drugiej turze. Wnosząca protest podniosła również, że 4 lipca 2010 r w Komisji Obwodowej nr 23 [...] w Pruszkowie, w drugiej turze wyborów prezydenckich została wyłożona nowa lista wyborcza, a nie ta, która była podpisywana przez wyborców w pierwszej turze wyborów. Nie uzyskała ona odpowiedzi, dlaczego nowe listy zostały wyłożone w drugiej turze wyborów, na których nie było jej podpisu z pierwszej tury. W opinii wnoszącej protest jest to niezgodne ze wskazanym wyżej rozporządzeniem z 28 sierpnia 2000 r. Na listach jest rubryka głosowanie pierwsze, ale jest ona pusta. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na podstawie art. 129 ust. 2 Konstytucji RP, wyborcy przysługuje prawo zgło-szenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP na zasadach określonych w ustawie. Zgodnie z art. 73 ust. 3 ustawy o wyborze Pre-zydenta RP wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Przedmiotem zarzutów może być naruszenie przepisów ustawy o wyborze Prezydenta RP lub dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie lub przestępstwo miało wpływ na wynik wyborów (art. 72 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta RP). Protest wyborczy jest środkiem prawnym, który bez wątpienia służy realizacji celu publicznego, jakim jest przeprowadzenie wyborów prezydenckich według stan-dardów demokratycznych, w szczególności w zgodzie z Konstytucją RP i ustawą o wyborze Prezydenta RP. Oczywiste, że cel ten realizowany jest za pomocą środka o charakterze nie abstrakcyjnym, lecz indywidualnym. Mianowicie, protest składa ściśle określony podmiot (wyborca, który w dniu wyborów był umieszczony w spisie wybor-ców w jednym z obwodów głosowania, podmiot zgłaszający kandydatów oraz komi-sje wyborcze - art. 72 ust. 2 i 3 ustawy o wyborze Prezydenta RP), zachowując za-
3 kreśloną formę i tryb. Protest powinien, co wynika z art. 72 ust. 1 ustawy, zawierać zarzuty oraz dowody, na których one są oparte, przy czym ustawa jednoznacznie określa przedmiotowy zakres tych zarzutów. Dotyczyć one mogą naruszenia przepi-sów ustawy o wyborze Prezydenta RP albo dopuszczenia się przestępstwa prze-ciwko wyborom, jeżeli to naruszenie lub przestępstwo miało wpływ na wynik wybo-rów. Z powyższego wynika również w jednoznaczny sposób, że zarzuty protestu nie mogą odnosić się do jakichś hipotetycznych sytuacji nadużyć w procesie głoso-wania dokonywanych przez bliżej nieokreślonych wyborców. Wnosząca protest w taki właśnie sposób skonstruowała zarzuty protestu, dodatkowo nie określając, w jaki sposób można było wielokrotnie głosować na podstawie zaświadczenia o prawie do głosowania, w którym brak jest w górnym lewym rogu zaświadczenia pieczęci urzę-dowej organu sporządzającego spis wyborców przy oznaczeniu zaświadczenia pie-częcią imienną pracownika tego urzędu z podaniem nazwy organu. W tym kontek-ście warto pamiętać, że art. 50 ust. 3 ustawy o wyborze Prezydenta RP nakazuje przedstawione przez wyborcę komisji wyborczej zaświadczenia o prawie do głoso-wania załączyć (w oryginale) do spisu wyborców (zob. postanowienie Sądu Najwyż-szego z 15 listopada 2005 r., III SW 180/05, OSNP 2006, nr 7-8, poz. 130). Poza tym, jak wyjaśniła Państwowa Komisja Wyborcza w piśmie z 19 lipca 2010 r., ZPOW-670-308/10, należy zaznaczyć, że druki zaświadczeń o prawie do głosowania wydawanych przez poszczególne urzędy gmin mogły się różnić między sobą wyglądem. Istotne było, aby zawierały wszystkie elementy określone we wska-zanym wzorze. PKW zajęła kwestionowane przez wnoszącego protest stanowisko, ze względu na dużą liczbę interwencji wyborców zgłaszających w dniu ponownego głosowania uwagi, że obwodowe komisje wyborcze nie dopuszczają ich do głosowa-nia, ponieważ przedstawiane przez nich zaświadczenia o prawie do głosowania w miejscu na pieczęć nagłówkową organu wydającego dokument, zawierają nadruk komputerowy z nazwą tego organu. W ocenie PKW zaświadczenia zawierające taki nadruk spełniają wymogi powołanego przez wnoszącą protest rozporządzenia. Nale-ży zauważyć, że praktyka drukowania nazwy organu w miejsce pieczęci nagłówko-wej jest powszechnie stosowania zarówno przez organy administracji państwowej, jak i samorządowej. W zakresie podnoszonego przez składającą protest zarzutu bezprawnego użycia „nowego spisu wyborców w II turze", wystarczy przytoczyć stanowisko Pań-
4 stwowej Komisji Wyborczej z 19 lipca 2010 r. Przed ponownym głosowaniem nie sporządzano „nowego spisu wyborców". W czasie tego głosowania obwodowe komi-sje wyborcze posługiwały się drugim egzemplarzem tego samego spisu wyborców, sporządzonym zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta RP. Pierwszy egzemplarz spisu, wykorzystywany w czasie pierwszego głosowania, stanowił w tym czasie dokument z wyborów i był zdeponowany u wójta (burmistrza, prezydenta mia-sta), co wyklucza jego wykorzystanie w ponownym głosowaniu. Z tych względów, na podstawie art. 75 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta RP Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. ========================================
Powiązane orzeczenia
- III SW 24/15 2015-06-11Czy naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących sporządzenia spisu wyborców, mające wpływ na możliwość oddania głosu przez wyborcę, może być podstawą protestu przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polski…
- I NSW 4304/20 2020-07-29Czy naruszenie przepisów dotyczących głosowania, które miało wpływ na wynik wyborów, może stanowić podstawę do wniesienia protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, nawet jeśli wyborca nie z…
- III SW 319/10 2010-07-22Czy naruszenie przez Państwową Komisję Wyborczą przepisów ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz rozporządzenia wykonawczego, polegające na dopuszczeniu możliwości posługiwania się podczas głosowania…
- I NSW 2424/20 2020-07-28Czy naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących wydania zaświadczenia o prawie do głosowania, które skutkuje niedopuszczeniem wyborcy do głosowania, może stanowić podstawę protestu przeciwko ważności wyborów prez…
- I NSW 4815/20 2020-07-31Czy naruszenie prawa wyborczego, polegające na odebraniu wyborcy zaświadczenia o prawie do głosowania na drugą turę wyborów, które nie miało wpływu na ostateczny wynik wyborów, uzasadnia stwierdzenie nieważności wyboru P…
Powołane przepisy
art. 29art. 129 ust. 2art. 73 ust. 3art. 72 ust. 1art. 72 ust. 2art. 50 ust. 3art. 27 ust. 1art. 75 ust. 1§ 14 ust. 5
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy