III SW 654/95
Izba Cywilna1995-12-06
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarzut podania nieprawdziwej informacji o wykształceniu kandydata na Prezydenta RP, zamieszczonej na liście wyborczej sporządzonej przez Państwową Komisję Wyborczą, stanowi naruszenie ustawy o wyborze Prezydenta RP, które mogło wywrzeć wpływ na wynik wyborów?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że zarzut podania nieprawdziwej informacji o wykształceniu kandydata na Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego, zamieszczonej na liście wyborczej sporządzonej przez Państwową Komisję Wyborczą, jest zasadny i stanowi naruszenie art. 43 w związku z art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, które mogło wywrzeć wpływ na wynik wyborów. Pozostałe zarzuty podniesione przez protestującą nie stanowiły podstawy do rozpatrzenia protestu.Stan faktyczny
Alicja M. wniosła protest przeciwko wyborowi Prezydenta RP, zarzucając m.in. sfałszowanie wyborów poprzez stawianie znaku "x" przy nazwisku kandydata na kartach z głosem oddanym na innego kandydata, niedopuszczenie do głosowania Polaków za granicą w II turze oraz podanie nieprawdziwej informacji o wykształceniu kandydata Aleksandra Kwaśniewskiego. Sąd Najwyższy rozpatrzył protest, uznając za zasadny jedynie zarzut dotyczący wykształcenia kandydata.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uznał zarzut podania nieprawdziwej informacji o wykształceniu kandydata za zasadny i stanowiący naruszenie ustawy, które mogło wpłynąć na wynik wyborów. Pozostałe zarzuty oddalono.Pełny tekst orzeczenia
Postanowienie z dnia 6 grudnia 1995 r. III SW 654/95 Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie SN: Adam Józefowicz, Andrzej Kijowski (sprawozdawca), Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 1995 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy z protestu Alicji M. przeciwko wyborowi Prezydenta RP p o s t a n o w i ł: 1. uznać, że zarzut podania nieprawdziwej informacji o wykształceniu kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego, zamieszczonej na liście wyborczej, sporządzonej przez Państwową Komisję Wyborczą jest zasadny i stanowi naruszenie art. 43 w związku z art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 67, poz. 398 ze zm.), które mogło wywrzeć wpływ na wynik wyborów; 2. uznać, że pozostałe zarzuty podniesione przez Alicję M. nie stanowią podstawy protestu w rozumieniu art. 72 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy i nie podlegają rozpatrzeniu. U z a s a d n i e n i e Pismem bez daty, nadanym w urzędzie pocztowym w Gdańsku w dniu 21 listopada 1995 r. i doręczonym w dniu 23 listopada 1995 r., Alicja M. "zwróciła uwagę Sądu Najwyższego na fakty" mające zdaniem piszącej świadczyć o sfałszowaniu wyborów na Prezydenta RP, przeprowadzonych w dniu 19 listopada 1995 r. Jako wspomniane fakty A.M. G. traktuje: 1) stawianie przez "osobników z obsługi wyborów znaku "x" przy nazwisku A. Kwaśniewskiego na kartach z głosem oddanym na L. Wałęsę w celu unieważnienia takiego głosu, o czym w dniu 20 listopada 1995 r. miało swoich słuchaczy informować Radio Maryja; 2) bezprawne niedopuszczenie do głosowania w II turze wyborów Polaków mieszkających poza granicami kraju, choć "można było uwzględnić ich głosy z I tury wyborów", 3) dopuszczenie przez ordynację wyborczą na najwyższe stanowisko człowieka, który - jak podaje prasa - "fałszuje, czy też zataja dane w deklaracji podatkowej, a także kłamie, że ma wykształcenie wyższe". Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 67, poz. 398 ze zm.) protest przeciwko wyborowi Prezydenta może być wniesiony z powodu naruszenia przepisów tej ustawy albo z
powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli takie naruszenie lub przestępstwo mogło wywrzeć wpływ na wynik wyborów. Zarzutem mogącym stanowić podstawę protestu wyborczego w rozumieniu powyższego przepisu jest zarzut podania nieprawdziwej informacji o wyższym wyksz-tałceniu kandydata na Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego. Informacja taka została umieszczona na liście wyborczej, sporządzonej i podanej do publicznej wia-domości ogółu wyborców przez Państwową Komisję Wyborczą. Tym samym doszło do naruszenia art. 43 w zw. z art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy, które to naruszenie mogło wywrzeć wpływ na wynik wyborów. Naruszeniem ustawy nie jest natomiast uwzględnienie w drugiej turze gło-sowania jedynie głosów oddanych na terytorium kraju. Tak bowiem wyraźnie posta-nawia przepis art. 70 ust. 1 pkt 2 ustawy. Jego sformułowanie, że "ponowne głosowanie przeprowadza się tylko na terytorium kraju" nie pozbawia zresztą uprawnień wyborczych obywateli zamieszkałych poza Polską, tylko stwarza im faktyczne ogra-niczenie możliwości zrealizowania tych uprawnień przez konieczność ewentualnego znalezienia się w dniu głosowania na "terytorium" kraju. Kwestia ewentualnej kons-tytucyjności takiej regulacji ustawowej nie należy do kompetencji Sądu Najwyższego, lecz Trybunału Konstytucyjnego. Zarzut fałszowania wyniku głosowania przez powodowanie nieważności głosów oddanych na L. Wałęsę nie został natomiast udowodniony, ani nawet choćby tylko uprawdopodobniony. A.M. G. powołała się w tym zakresie na autorytet Radia Maryja. Wobec tego Sąd Najwyższy postanowił w dniu 27 listopada 1995 r. zwrócić się do Radia Maryja w Toruniu o potwierdzenie powyższej informacji, jak też o ewentualne przekazanie wszystkich materiałów i dowodów pozostających w dyspozycji Redakcji. Telegram od Sądu Najwyższego Redakcja Radia Maryja odebrała w dniu 28 listopada 1995 r. o godz. 1153. Jednakże prośba Sądu Najwyższego do dnia 6 grudnia 1995 r. włącznie nie spotkała się ze strony Redakcji z jakimkolwiek odzewem. Z kolei zarzut "fałszowania, czy też zatajenia danych w deklaracji podatkowej", niezależnie od jego ogólnikowości, a także zasadności albo bezzasadności, nie dotyczy w ogóle ustawy z dnia 27 września 1990 r. i nie może być podstawą protestu wyborczego w rozumieniu jej art. 72 ust. 1. Z przepisu art. 41 ust. 1 pkt 1 tej ustawy wynika bowiem, że zgłoszenie kandydata na Prezydenta RP powinno zawierać: imiona, nazwisko, wiek, wykształcenie, zawód, miejsce pracy i miejsce zamieszkania kandydata. Jakiekolwiek deklaracje majątkowe, czy podatkowe nie są więc częścią składową wspomnianego zgłoszenia i w zgłoszeniu A. Kwaśniewskiego jako kandydata na prezydenta RP nie były zamieszczone. Z powyższych wywodów wynika, że spośród zarzutów zgłoszonych przez A.M. G. zasadny okazał się jedynie zarzut dotyczący obwieszczenia o rzekomo wyższym wykształceni kandydata na Prezydenta RP, wobec czego Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. ========================================
Powiązane orzeczenia
- III SW 44/95 1995-12-06Czy podanie przez komitet wyborczy nieprawdziwych informacji dotyczących wykształcenia kandydata na Prezydenta, które nie mogło wpłynąć na wynik wyborów, stanowi podstawę do unieważnienia wyboru?
- III SW 864/95 1995-12-06Czy podanie nieprawdziwych danych o wykształceniu kandydata na Prezydenta, które zostało uznane za naruszenie przepisów ustawy, mogło mieć wpływ na wynik wyborów?
- III SW 353/95 1995-12-06Czy podanie nieprawdziwych informacji o wykształceniu kandydata na Prezydenta RP w zgłoszeniu kandydata i w obwieszczeniu Państwowej Komisji Wyborczej, a także naruszenia przepisów dotyczące agitacji wyborczej i głosowan…
- III SW 50/95 1995-12-04Czy podanie nieprawdziwych informacji o wykształceniu kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dokumentach wyborczych stanowi naruszenie przepisów ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, które m…
- III SW 1035/95 1995-12-05Czy naruszenie przepisów ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, polegające na podaniu nieprawdziwej informacji o wykształceniu kandydata, które mogło mieć wpływ na wynik wyborów, uzasadnia stwierdzenie za…
Powołane przepisy
art. 43art. 41 ust. 1art. 72 ust. 1art. 70 ust. 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy