III SW 84/01

Izba Cywilna2001-11-12

Skład orzekający: Zbigniew Myszka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy agitacja wyborcza w lokalu wyborczym stanowi naruszenie przepisów Ordynacji wyborczej i czy może mieć wpływ na wynik wyborów?
Ratio decidendi
Agitacja wyborcza w lokalu wyborczym stanowi naruszenie art. 87 ust. 2 Ordynacji wyborczej. Czas jej trwania i liczba adresatów są brane pod uwagę przy ocenie jej wpływu na wynik wyborów zgodnie z art. 80 ust. 2 Ordynacji wyborczej. Sąd Najwyższy wyraził opinię, że choć naruszenie zakazu agitacji miało miejsce, to jego krótkotrwały charakter i skierowanie do niewielkiej liczby wyborców sprawiły, że nie miało ono wpływu na wynik wyborów.
Stan faktyczny
Wniesiono protest wyborczy zarzucający Edwardowi S. prowadzenie agitacji wyborczej w lokalu wyborczym poprzez namawianie wyborców do głosowania na konkretną listę oraz manipulowanie kartami do głosowania. Sąd Najwyższy, po analizie zeznań świadków, ustalił, że doszło do agitacji poprzez słowne namawianie niewielkiej liczby wyborców do głosowania na listę „Prawa i Sprawiedliwości”. Zarzuty dotyczące manipulowania kartami do głosowania nie zostały potwierdzone.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy wyraził opinię, że zarzut protestu dotyczący naruszenia zakazu agitacji wyborczej jest zasadny, jednak naruszenie to nie miało wpływu na wynik wyborów.

Pełny tekst orzeczenia

Postanowienie z dnia 12 listopada 2001 r. III SW 84/01 Agitacja w lokalu wyborczym stanowi naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Pols-kiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm.), a czas jej trwania i liczbę adresatów bierze się pod rozwagę przy ocenie jej wpływu na wynika wyborów (art. 80 ust. 2 Ordynacji wyborczej). Przewodniczący SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca), Sędziowie SN Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Maria Tyszel Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2001 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z protestu wyborczego Edwarda D. p o s t a n o w i ł: wyrazić opinię, że zarzut protestu dotyczący naruszenia zakazu agitacji wy-borczej przez Edwarda S. w lokalu wyborczym Obwodowej Komisji Wyborczej Nr 1 w N.P. jest zasadny (art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wy-borcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Dz.U. Nr 46, poz. 496 ze zm.), jednak naruszenie to nie miało wpływu na wynik wy-borów. U z a s a d ni e n i e Edward D., członek Obwodowej Komisji Wyborczej Nr 1 w N.P., wniósł protest wyborczy, w którym zarzucił, że dniu głosowania Edward S., zamieszkały w N.P., prowadził agitację wyborczą w lokalu wyborczym tej Obwodowej Komisji Wyborczej - poprzez „wyrywanie kart do głosowania innym wyborcom i stawianie znaków w/g własnego uznania”, a także namawiał wyborców do głosowania na listę „ Prawa i Sprawiedliwości”. Po zwróceniu Edwardowi S. uwagi na tego rodzaju niedopusz-czalne zachowania się w lokalu wyborczym został z niego wyproszony z lokalu wy- 2 borczego. Zdaniem wnoszącego protest, nielegalne działania Edwarda S. stanowiły przestępstwo przeciwko wyborom - art. 87 ust. 2 Ordynacji wyborczej. Państwowa Komisja Wyborcza oraz Prokurator Generalny wnieśli o wydanie opinii, że krótkotrwały charakter naruszenia zakazu agitacji przez Edwarda S. wobec małej liczby wyborców stanowił naruszenie art. 87 ust. 2 Ordynacji wyborczej, ale nie miało to wpływu na wynik wyborów. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Z uzyskanego w drodze pomocy sądowej przesłuchania świadków incydentu wyborczego, jakiego dopuścił się Edward S. w dniu 23 września 2001 r. w lokalu wy-borczym Obwodowej Komisji Wyborczej Nr 1 w N.P. wynika, że naruszył on ustano-wiony przez art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 46, poz. 499 ze zm.) zakaz agitacji poprzez namawianie (małej liczby) wyborców do głosowania na listę „Prawa i Sprawiedliwości”. Wprawdzie Edward S. zaprzeczył temu, ale fakt słownego posługiwania się przez niego nazwą tego ugrupowania w lokalu wyborczym w rozmowach z „trzema-czteroma” wyborcami, którzy zamierzali głosować, potwierdzili wnoszący protest oraz Przewodniczący Obwodowej Komisji Wyborczej, na terenie której doszło do incydentu wyborczego. Zresztą po incydencie tym Edward S. został wyprowadzony z lokalu wyborczego. Równocześnie przesłuchani świadkowie nie potwierdzili dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom przez Edwarda S., który jedynie wykonywał ruchy („machał”) długopisem przy karcie do głosowania trzymanej przez innego wyborcę, ale świadkowie nie byli pewni, „czy skreślał coś na tej karcie, czy też pokazywał”. Takie ustalenia nie potwierdziły sformułowanego w proteście zarzutu, że Edward S. dopuścił się przestępstwa przeciwko wyborom przez wyrywanie innym wyborcom karty do głosowania i stawianie na nich znaków według własnego uznania, które sam wnoszący protest kwalifikował jako naruszenie zakazu agitacji z art. 87 ust. 2 Ordy-nacji wyborczej, nie zarzucając przy tym, iżby takie zachowanie miało wpływ na wy-nik wyborów. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd Najwyższy wyraził opinię o za-sadności zarzutów protestu o naruszeniu przez Edwarda S. zakazu agitacji wybor-czej w dniu wyborów w lokalu Obwodowej Komisji Wyborczej Nr 1 w N.P. (art. 87 ust. 3 2 Ordynacji wyborczej). Była to jednak agitacja krótkotrwała i zastosowana wobec nielicznej grupy wyborców, przeto nie miała wpływu na wynik wyborów (art. 80 ust. 2 Ordynacji). ========================================

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 87 ust. 2art. 80 ust. 2art. 87 ust. 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy