IV CNP 102/11

Izba Cywilna2012-02-07

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie uprawdopodobnił braku możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia innymi środkami prawnymi?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie spełni wymogu z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Oznacza to konieczność zawarcia w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Stan faktyczny
Strona powodowa wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego. Skarżąca ograniczyła się jedynie do stwierdzenia braku ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania oraz braku możliwości zaskarżenia wyroku skargą kasacyjną. Sąd Najwyższy uznał, że takie sformułowanie nie spełnia wymogów formalnych skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CNP 102/11 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie skargi strony powodowej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 4 marca 2011 r., w sprawie z powództwa B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. przeciwko PKP CARGO Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2012 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wniesiona przez powodową Spółkę skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego z dnia 4 marca 2011 r. pozbawiona jest jednego spośród niezbędnych elementów tej skargi, wymienionego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że spełniona została przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ ograniczyła się tylko do werbalnego stwierdzenia, że brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a nadto że wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną. Takie sformułowanie nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006, nr 6, poz. 112; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4245 § 1 pkt 5 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 1 pkt 5§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy