IV CNP 21/13

Sygn. akt IV CNP 21/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie ze skargi wnioskodawcy o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 31 maja 2012 r., w sprawie z wniosku B. W. przy uczestnictwie N. C. o przywrócenie władzy rodzicielskiej nad małoletnim F. C., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 sierpnia 2013 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wnioskodawca B. W. (określony błędnie w skardze jako powód) wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 31 maja 2012 r., którym oddalono apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 31 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 5192 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda a zmiana lub uchylenie tego postanowienia w drodze przysługujących stronie środków zaskarżenia nie było i nie jest możliwe. W sprawie, będącej przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonego skargą prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego, dotyczącej przywrócenia władzy rodzicielskiej nad małoletnim F. C., nie była dopuszczalna skarga kasacyjna (art. 5191 § 2 k.p.c.). Mimo tego postanowienie to mogło ulec zmianie w drodze instytucji przewidzianej w art. 577 k.p.c., według którego sąd opiekuńczy może zmienić swe postanowienie nawet prawomocne, jeżeli wymaga tego dobro osoby, której postępowanie to dotyczy. Przesądza to o niedopuszczalności wniesionej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. Bez znaczenia dla tej oceny pozostaje okoliczność wskazana w skardze, a mianowicie obawa wnioskodawcy – uzasadniona dotychczasowym przebiegiem postępowania – iż ewentualne postępowanie wszczęte na wskazanej wyżej podstawie będzie prawdopodobnie także długotrwałe. Należy mieć bowiem na względzie, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie pozwala na uchylenie bądź zmianę prawomocnego postanowienia zaskarżonego skargą, a jedynie na prejudycjalne stwierdzenie – dla potrzeb ustalenia ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa – bezprawia judykacyjnego sądu. Instrument ten nie jest również środkiem ochrony strony przed długotrwałym postępowaniem sądowym czemu służy skarga o stwierdzenie przewlekłości postępowania sądowego. 3 Z tych względów na podstawie art. 4248 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji. es