IV CNP 25/07

Izba Cywilna2007-03-07

Skład orzekający: Mirosława Wysocka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest dopuszczalna, jeśli powód nie uprawdopodobnił poniesienia szkody i nie wykazał, że zmiana lub uchylenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było możliwe?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest niedopuszczalna, jeśli powód nie uprawdopodobnił, że na skutek wydania zaskarżonego wyroku została mu wyrządzona szkoda (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Ponadto, powód musi wykazać, że zmiana lub uchylenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Ograniczenie się do stwierdzenia, że wyrok nie może być wzruszony kasacją, nie jest wystarczające.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego oddalającego powództwo o ochronę naruszonego posiadania. Skarga została odrzucona z powodu istotnych, nieusuwalnych braków konstrukcyjnych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z powodu niedopuszczalności.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CNP 25/07 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 16 września 2005 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa W. K. przeciwko R.I. i Stowarzyszeniu S. o ochronę naruszonego posiadania, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2007 r., odrzuca skargę 2 Uzasadnienie Powód W.K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S., wydanego w dniu 16 września 2005 r., którym oddalona została jego apelacja od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 4 lutego 2005 r. oddalającego wytoczone przez niego powództwo o ochronę naruszonego posiadania. Skarga niniejsza jest niedopuszczalna ze względu na występujące w niej istotne, nieusuwalne braki konstrukcyjne. Po pierwsze, powód nie uprawdopodobnił, że na skutek wydania zaskarżonego skargą wyroku została mu wyrządzona szkoda (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Spełnienie tego wymagania polega m.in. na przedstawieniu dowodów lub innych środków, które uwiarygodniałyby twierdzenia strony o wystąpieniu tej szkody oraz o jej rozmiarach (por. postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, Biul. SN 2006, nr 6, poz. 8 oraz postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, 7-8, poz. 141). Skarga w sprawie niniejszej tak określonego wymagania nie spełnia. Powód nie wyjaśnił bowiem, na jakiej podstawie przyjmuje, że na skutek wydania zaskarżonego przez niego wyroku poniósł szkodę i to we wskazanej przez siebie wysokości. Nie starał się uprawdopodobnić, że planowane przez niego na spornej nieruchomości przedsięwzięcia gospodarcze zostałyby podjęte i przyniosłyby określony zysk, którego nie mógłby osiągnąć w inny sposób. Powód nie przedstawił żadnych konkretnych i wiarygodnych wyliczeń, dokumentów bądź innych źródeł, które mogłyby wskazywać, że rzeczywiście doznał określonej przez siebie szkody. W tym kontekście za oczywiście niewystarczające dla uprawdopodobnienie szkody we wskazanym wyżej zakresie należy uznać odwołanie się przez skarżącego do załączonych w aktach zdjęć, które miałyby świadczyć o jego przedsiębiorczości oraz powołanie się przez niego na fakt posiadania maszyn rolniczych, które znajdują się na spornym terenie. Po drugie, powód w skardze nie wykazał, że zmiana lub uchylenie zaskarżonego niniejsza skargą wyroku w drodze innych środków prawnych nie 3 było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Ograniczenie się w tym względzie do stwierdzenia, że „zaskarżone orzeczenie nie może być w świetle obowiązującego ustawodawstwa wzruszone kasacją” nie stanowi zadośćuczynienia wymaganiu określonemu w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. W celu jego należytego spełnienia skarżący powinien w skardze dokładnie i w sposób szczegółowy wyjaśnić dlaczego wzruszenie wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 16 września 2005 r. nie było i nie jest nadal możliwe, odnosząc się w tym zakresie do poszczególnych środków prawnych, które według kodeksu postępowania cywilnego mogą służyć stronom dla osiągnięcia takiego skutku (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140 oraz postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17). Mając powyższe na względzie, należało orzec, jak w sentencji, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4245 § 1 pkt 4 KPCart. 4245 § 1 pkt 5 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 1 pkt 4§ 1 pkt 5§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy