IV CNP 30/08

Izba Cywilna2008-05-14

Skład orzekający: Mirosława Wysocka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, która nie spełnia wymogów formalnych określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, ponieważ nie spełniała ona wszystkich wymagań formalnych określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarga nie wskazywała przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, nie zawierała uprawdopodobnienia szkody ani nie wykazywała, że wzruszenie orzeczenia w inny sposób nie było możliwe. Niespełnienie tych istotnych wymogów skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, który oddalił jego powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Skarga została odrzucona przez Sąd Najwyższy z powodu niespełnienia wymogów formalnych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CNP 30/08 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV Ca (…), w sprawie z powództwa S. S. przeciwko A. S., G. S., R. K., J. S., A. S. i E. S. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 maja 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Powód Stefan Stanik wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 26 kwietnia 2007 r., którym w wyniku uwzględnienia apelacji pozwanej G. S. oddalono powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarga w ramach przytoczenia jej podstawy wymienia przepis prawa, który – zdaniem skarżącego - został naruszony, czyniąc w ten sposób zadość wymaganiu przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., nie wskazuje natomiast przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, a więc nie zawiera autonomicznego elementu, o którym mowa w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. Skarga nie tylko nie zawiera uprawdopodobnienia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy, ale nawet nie precyzuje, jaka konkretna szkoda i 2 w jakiej wysokości powstała w następstwie wydania zaskarżonego orzeczenia; brak uprawdopodobnienia szkody oznacza niespełnienie istotnego wymagania skargi, przewidzianego w art. 4945 pkt 4 k.p.c. W skardze brak jest także elementu określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., czyli wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Z tych przyczyn skarga powoda została odrzucona przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4245 § 1 KPCart. 4245 § 1 pkt 2 KPCart. 4245 § 1 pkt 3 KPCart. 4945 pkt 4 KPCart. 4245 § 1 pkt 5 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 1§ 1 pkt 2§ 1 pkt 3§ 1 pkt 5

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 27.07.2026. · PDF źródłowy