IV CNP 52/08

Izba Cywilna2008-10-03

Skład orzekający: Dariusz Zawistowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, która nie zawiera wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, oraz nie wykazuje, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było możliwe, spełnia wymogi formalne określone w art. 4245 § 1 k.p.c. i podlega rozpoznaniu?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, która nie wskazuje przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, ani nie wykazuje, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było możliwe, nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Brak któregokolwiek z koniecznych elementów skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Pozwana wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego. Skarga nie zawierała wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Ponadto, pozwana nie wykazała, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było możliwe. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CNP 52/08 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Zawistowski w sprawie skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt I ACa (…), w sprawie z powództwa małoletniego M. S. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego matkę A. S. przeciwko D. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 października 2008 r., odrzuca skargę Uzasadnienie Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia winna odpowiadać wymogom szczególnym dla tego środka procesowego określonym w art. 4245 § 1 k.p.c. Ich zachowanie podlega badaniu przez Sąd Najwyższy przy wniesieniu skargi, a brak któregokolwiek z koniecznych elementów skargi skutkuje jej odrzuceniem (art. 4248 § 1 k.p.c.). W skardze wniesionej przez pozwaną nie został wskazany, jako wyodrębniony element skargi, przepis prawa z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). W skardze ograniczono się również do stwierdzenia, że zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego nie podlegał zaskarżeniu skargą kasacyjną z uwagi na możliwą wartość przedmiotu zaskarżenia, co nie odpowiada wymogowi wykazania, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było możliwe 2 (4245 § 1 pkt 5 k.p.c.), w szczególności w sytuacji, gdy jeden z zarzutów zawartych w skardze dotyczy pozbawienia pozwanej możliwości obrony jej praw. Mając powyższe na uwadze należało przyjąć, że skarga nie odpowiadała wymogom określonym w art. 4245 § 1 k.p.c. Dlatego też podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4245 § 1 KPCart. 4248 § 1 KPCart. 4245 § 1 pkt 3 KPC§ 1§ 1 pkt 3§ 1 pkt 5

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy