IV CNP 63/13

Sygn. akt IV CNP 63/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II Ca […], w sprawie z powództwa […] Towarzystwa Ubezpieczeń […] Spółki Akcyjnej w S. przeciwko A. J. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2014 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w L. oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego L. uwzględniającego powództwo o zapłatę kwoty 1.938,09 zł z ustawowymi odsetkami. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego, w której jako podstawę jej wniesienia podano naruszenie przepisów art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 11 lutego 2012 r. w zw. z art. 3531 k.c. oraz art. 805 § 1 k.c., pozwana wskazała na niezgodność zaskarżonego wyroku z tymi przepisami. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 k.p.c. jest orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadami i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami i z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć, albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej. Niezgodność orzeczenia z prawem powodująca odpowiedzialność odszkodowawczą musi mieć więc charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty, tylko bowiem w takim wypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechę bezprawności (wyrok SN z dnia 21 lutego 2007 r., I CNP 71/06, nie publ.). Wniesiona skarga nie przedstawia argumentacji przekonującej o istnieniu tego rodzaju niezgodności zaskarżonego wyroku z prawem, co uzasadnia odmowę przyjęcia jej do rozpoznania na podstawie art. 4249 k.p.c. [aw] jw