IV CR 371/58

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Pawlak. Sędziowie: B. Łubkowski, M. Piekarski (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Mariana C. przeciwko Zespołowi Państwowych Gospodarstw Rolnych - Przedsiębiorstwo Państwowe w P. o wydanie ruchomości i o zapłatę, po rozpoznaniu rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 17 lutego 1958 r.,uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczne(...) Umowa o pracę może obejmować używanie własnych narzędzi pracy przez pracownika. Nie mieści się jednak w ramach tej umowy przekazanie rusztowania i innego sprzętu budowlanego w ilości przeznaczonej do zatrudnienia większej liczby osób. Pobieranie zaś wynagrodzenia za przekazanie do użytkowania kontrahentowi tego rodzaju sprzętu nie stanowi wynagrodzenia za pracę, gdyż korzyści płynące z eksploatacji urządzeń potrzebnych do zatrudnienia większej liczby osób nie stanowią ekwiwalentu za osobistą pracę jednostki nawet wtedy, gdy wykonuje ona funkcje kierownicze przy odpowiednich robotach. Wreszcie pobieranie wynagrodzenia w postaci "procentu od przerobu" obliczonego od globalnej wartości obiektów budowlanych nie opiera się na wartości osobistych świadczeń pracownika, wobec czego nie może być zaliczane do wynagrodzenia za jego pracę. Z tych przyczyn Sąd Wojewódzki przez odmienną ocenę prawną poszukiwanych przez powoda roszczeń naruszył art. 473 k.z. i bezpodstawnie uznał, że z mocy tego przepisu roszczenia te uległy skutkom prekluzji. Wbrew mniemaniu Sądu Wojewódzkiego droga sądowa do dochodzenia tych roszczeń stoi otworem. Celem merytorycznego ich rozpoznania, z mocy art. 371 § 1 pkt 1, 3 i 4 k.p.c. należało zaskarżony wyrok uchylić i przekazać sprawę Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania.