IV CSK 100/15

Sygn. akt IV CSK 100/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa S. S. przeciwko Fundacji z siedzibą w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 sierpnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt IV Ca 680/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 9 września 2014 r. skarżący pozwany uzasadnił wniosek o jej przyjęcie w następujący sposób: „Treść uzasadnienia niniejszej skargi kasacyjnej uzasadnia jej rozpoznanie. W sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo oraz zasady sprawiedliwości społecznej. Nie można bowiem zgodzić się ze stanem rzeczy, w którym zamawiający jest zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia za dzieło, które nie zostało ukończone zgodnie z umową, a część która została wykonana została wykonana w sposób wadliwy, co naraziło zamawiającego na szkodę - musiał bowiem za poprawienie wykonanych przez powoda prac zapłacić innemu przedsiębiorcy, który wykonał te prace zgodnie ze sztuką budowlaną”. Przytoczenie wniosku wraz z uzasadnieniem jest wystarczające, by uwidocznić prima facie, bez dalszej analizy, brak argumentacji prawnej mogącej stanowić wartościową merytorycznie podstawę badania zasadności wniosku. Z wniosku tego można jedynie odczytać intencję skarżącego powołania się na przesłanki przyjęcia skargi przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c., jednak nie towarzyszy temu, w odniesieniu do żadnej z tych przesłanek, odpowiednie uzasadnienie ich wystąpienia. Oznacza to, że cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. nie został osiągnięty. W tej sytuacji jedynie dodatkowo należy zauważyć, że skarga w zasadniczej mierze opiera się na niedopuszczalnych zarzutach skierowanych przeciwko ocenie materiału dowodowego. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz strony przeciwnej nie orzeczono w związku z tym, że odpowiedź na skargę została wniesiona po terminie, a zatem bezskutecznie (art. 167 k.p.c.), przy czym zawarty w niej wniosek o zasądzenie kosztów był powiązany jedynie z wnioskiem o oddalenie skargi. l.n