IV CSK 105/14

Sygn. akt IV CSK 105/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa T. Z. przeciwko K. J. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lipca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Pozwany złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 października 2013 r., w którym oddalono apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 22 lutego 2013 r. W wyroku tym zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 109.428, 40 zł z odsetkami tytułem wynagrodzenia w związku z bezumownym korzystaniem przez pozwanego z przedmiotu leasingu po zachowaniu stosunku leasingu. W skardze kasacyjnej pozwany podnosił naruszenie art. 222 § 2 k.p.c. oraz art. 224 k.c. i wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i zmianę wyroku Sądu pierwszej instancji, ewentualnie – o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że skarga jest oczywiście uzasadniona, bowiem „Sąd Apelacyjny przyjął za podstawę rozstrzygnięcia art. 222 § 2 i art. 224 k.c. w sytuacji, (w której) pozwany (…) w całości rozliczył się z powodem z zawartej między nimi umowy leasingu pooperacyjnego oraz złożył wniosek o przeniesienie na niego własności (…) samochodu zgodnie z o.w.u. leasingu, a tylko postępowanie powoda spowodowało, że do tego nie doszło” (s. 2 skargi). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analizując treść obszernego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej pozwanego oraz zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. W związku z prawną motywacją wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pozwany powołuje się na fakty, które pozostają w sprzeczności z ustaleniami faktycznymi obu Sądów meriti (por. s. 5-6 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). Należy zaznaczyć, że Sąd Najwyższy w toku postępowania kasacyjnego pozostaje związany ustaleniami faktycznymi Sądu drugiej instancji (art. 3983 § 3 k.p.c.). 3 W tej sytuacji istniały podstawy do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aw