IV CSK 13/16

WyrokIzba Cywilna2016-06-30

Skład orzekający: Mirosław Bączyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości, oparta na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., może zostać przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. jako oczywiście uzasadniona?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdzając, że nie wystąpiła przesłanka jej przyjęcia przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarga nie była oczywiście uzasadniona, a zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. nie mógł być skutecznie podniesiony w postępowaniu kasacyjnym, zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, które oddaliło jej apelację od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości. Skarga kasacyjna zarzucała naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 233 § 1 k.p.c., i wnosiła o jej przyjęcie do rozpoznania jako oczywiście uzasadnionej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 13/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku A. B. przy uczestnictwie E. S. , J. S., S. S., T. S., H. T., S. S.1, T. S.2, Z. B., E. D. i M. B. o rozgraniczenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt II Ca 943/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Wnioskodawczyni A. B. złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 11 czerwca 2015 r., w którym oddalono apelację tejże wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 czerwca 2014 r. W postanowieniu tym dokonano rozgraniczenia nieruchomości w sposób wskazany w sentencji tego postanowienia (k. 542-542 verte akt sprawy). W skardze kasacyjnej podniesiono zrzuty naruszenia przepisów prawa procesowego: art. 233 § 1 k.c., art. 386 § 4 w zw. z art. 13 § 1 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 1 k.p.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżąca stwierdziła, że skarga ta jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). 2 Skarżąca wnosiła o uchylenie postanowień obu Sądów meriti i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Po analizie treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, treści skargi kasacyjnej i zawartej w niej prawnej motywacji wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Wbrew stanowisku skarżącej wnioskodawczyni, złożona skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu tego przepisu. Istota sprawy została rozpoznana, rozpoznanie to wspiera argumentacja prawna spełniająca wymagania formalne przewidziana w art. 328 § 2 k.p.c. Jednocześnie należy stwierdzić, że w świetle art. 3983 § 3 k.p.c. w postępowaniu kasacyjnym (art. 5191 § 1 k.p.c.) nie może być brany pod uwagę zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., a tymczasem właśnie taki zarzut został wyeksponowany w skardze kasacyjnej (s. 2-3 skargi). W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 233 § 1 KCart. 386 § 4art. 13 § 1 KPCart. 328 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3983 § 3 KPCart. 5191 § 1 KPCart. 233 § 1 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 1§ 4§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy