IV CSK 164/15

Sygn. akt IV CSK 164/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku M. B. przy uczestnictwie M. S. i H. Ł. o dział spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 września 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania M. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, ponieważ tę funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego; umożliwia zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa oraz wnoszenie przez Sądu Najwyższego wkładu w rozwój nauki prawa. Takie ukształtowanie przez ustawodawcę skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów, kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca podniosła, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania znajduje usprawiedliwienie w potrzebie wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, czyli przesłance opisanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. W odniesieniu do potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości argumentacja powinna polegać na przedstawieniu stanowisk prowadzących do rozbieżnych ocen prawnych oraz własnej, odpowiednio uzasadnionej propozycji interpretacji powołanych przepisów wraz z wykazaniem, w jaki sposób wiąże się ona z rozstrzygnięciem zapadłym w sprawie 3 (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2014 r., III SK 33/13, nie publ.). Skarżąca nie przedstawiła w tym zakresie stosownego wywodu. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aw