IV CSK 193/05

Sygn. akt IV CSK 193/05 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa "P." Spółki z o.o. w G. przeciwko J. K. i J. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2006 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 czerwca 2005 r., I. odrzuca skargę kasacyjną; II. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie 2 W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 czerwca 2005 r., opartej na podstawie naruszenia art. 646 k.c. przez jego błędne zastosowanie, wniosek o jej przyjęcie powód uzasadnił w ten sposób, że „wobec bezpodstawnego zastosowania do stanu faktycznego sprawy art. 646 kodeksu cywilnego koniecznym jest rozpatrzenie niniejszej skargi"; w uzasadnieniu wniosku podał nadto, że wyrokowi zarzuca się naruszenie prawa materialnego przez błędne uznanie, iż w stanie faktycznym sprawy powód wykonywał prace na podstawie mieszanej umowy dostawy i o dzieło, a nie umowy o roboty budowlane. Sąd Najwyższy, badając dopuszczalność skargi kasacyjnej, zważył, co następuje: Stosownie do art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna między innymi zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (pkt 2) oraz wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie (pkt 3). Podobnie, jak to miało miejsce w odniesieniu do kasacji, wymagania istotne skargi kasacyjnej są od siebie niezależne i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie może polegać na odwołaniu się do uzasadnienia jej podstaw. Art. 3989 § 1 k.p.c. wymienia przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, które zachodzą, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy opiera rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia skargi do rozpoznania. Strona wnosząca o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania winna zatem wyraźnie określić, która z wymienionych przesłanek - jej zdaniem zachodzi -oraz twierdzenie to uzasadnić. W skardze kasacyjnej brak jest wyraźnego odniesienia się do ustawowych przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; w skardze tej nie sformułowano zagadnienia prawnego ani nie wskazano na potrzebę wykładni 3 przepisów, nie powołano także okoliczności, o których mowa w punktach 3 i 4 § 1 art. 3989 k.p.c. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania sprowadzające się do uzasadnienia podstawy skargi, bez powiązania z przesłankami, które Sąd Najwyższy ocenia pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania, nie czyni w żaden sposób istotnemu wymaganiu skargi, przewidzianemu w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Niezachowanie jednego z istotnych wymagań skargi kasacyjnej, określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., uzasadnia jej odrzucenie wprost (art. 3986 § 2 k.p.c.); o odrzuceniu skargi powoda Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania kasacyjnego stosownie do art. 98 i 108 § 1 k.p.c. jc