IV CSK 206/17

Sygn. akt IV CSK 206/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa Szpitala […] im. […] w S. przeciwko R.M. i […] Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego R.M. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt I ACa (…), I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od pozwanego R.M. na rzecz powoda kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Pozwany R.M. w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 listopada 2016 r. opartej na podstawie naruszenia art. 441 § 2 k.c., powołał się na przyczynę przyjęcia skargi przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Uzasadnienie wniosku sprowadza się do wyrażenia poglądu, że „Sąd Apelacyjny orzekając w niniejszej sprawie w sposób oczywisty dokonał (…) błędnej wykładni art. 441 § 2 k.c. Sąd przyjmując, że powodowi, na zasadach określonych w art. 441 § 2 k.c., przysługuje regres z pominięciem okoliczności zwrotu wypłaconego na 2 rzecz powoda przez […] Zakład Ubezpieczeń S.A. w W. odszkodowania oraz kosztów procesu poszkodowanego przeciwko powodowi, bez udziału pozwanego w tym procesie, co skutkowało wydaniem przez Sąd Apelacyjny w (…) orzeczenia nieodpowiadającego prawu”. W odpowiedzi na skargę powodowy Szpital […] im. […] w S. wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania lub o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli wystąpi przynajmniej jedna z określonych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez stronę składającą wniosek (art. 3984 § 2 k.p.c.). Warunki, jakim ma odpowiadać prawidłowe uzasadnienie wniosku zostały wszechstronnie wyjaśnione w ustabilizowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego. Uzasadnienie wniosku skarżącego nie odpowiada tym wymaganiom. Pozwany, powołując się na oczywistą zasadność skargi, a zatem na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., nie uzasadnił twierdzenia o jej wystąpieniu stosowną argumentacją prawną, która zmierzałaby do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego wyroku oraz podstaw skargi (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49, z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07 i z dnia 11 sierpnia 2011 r., IV CSK 163/11, niepubl.). Uzasadnienie wniosku skarżącego o przyjęcie skargi do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności sprowadza się do skrótowego powtórzenia podstawy skargi z całkowitym pominięciem aspektu „oczywistości” zarzucanego naruszenia prawa. Skarżący poprzestał zresztą na wyrażeniu własnego przekonania o oczywistej zasadności skargi, nie wspomagając go wymaganą argumentacją prawną. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania ze skargi rozstrzygnięto stosownie do art. 98 § 1 i 3 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw 3