IV CSK 217/14

Sygn. akt IV CSK 217/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa A. B. przeciwko Centrum […] Spółce Akcyjnej w G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) przyznaje adwokatowi Ł. S. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta) podlegającą podwyższeniu o podatek od towarów i usług (VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 26 czerwca 2013 r., którym oddalone zostało jego powództwo o zapłatę kwoty 3 000 000 zł tytułem wyrównania szkody wywołanej uniemożliwieniem prowadzenia działalności gospodarczej. W skardze kasacyjnej powód powołał podstawę przewidzianą w art. 3983 § 1 k.p.c., a we wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i przyczynę objętą art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywistą zasadność skargi połączył z błędnym pominięciem dowodu z zeznań wskazanego świadka, co uniemożliwiło potwierdzenie wskazanych przez powoda okoliczności faktycznych oraz dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek odwoławczy, którego rozpoznanie musi być usprawiedliwione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego. Rozpoznanie skargi kasacyjnej podejmowane jest dla ochrony porządku prawnego przed dowolnością orzekania oraz ujednolicenie orzecznictwa, jeśli możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni, mającej wymiar abstrakcyjny. Stwierdzenie, czy takie względy zachodzą w konkretnej sprawie dokonywane jest przez badanie, czy skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał, że występuje chociaż jedna z przesłanek przewidzianych art. 3989 § 1 k.p.c. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. to zasadność widoczna od razu, bez konieczności dokonywania pogłębionej analizy wywodów zamieszczonych w skardze, wskazująca, że zaskarżone orzeczenie nie powinno się ostać. Doszło bowiem do kwalifikowanego, czyli oczywistego naruszenia prawa, którego skutkiem było wydanie przez Sąd drugiej instancji orzeczenia oczywiście wadliwego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49; z dnia 8 marca 2002 r., I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, niepubl.; z dnia 23 listopada 2010 r., III UK 10/11, niepubl.). 3 Skarga kasacyjna pozwanego nie odpowiada tym wymaganiom. Na takie rozumienie powołanej przesłanki nie wskazuje wniosek powoda. Analiza wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania w świetle jej podstawy oraz motywów zaskarżonego wyroku nie usprawiedliwia zarzutu, że doszło do kwalifikowanego naruszenia prawa, którego konsekwencją była oczywista wadliwość zaskarżonego wyroku. Sąd Najwyższy nie dostrzegł również z urzędu innych przyczyn, przemawiających za przyjęciem skargi do rozpoznania. Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 § 2 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu. Zgodnie z § 19 w związku z § 6 pkt 7, § 13 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r. Nr 461) przyznane zostały pełnomocnikowi z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. [aw]