IV CSK 244/16

Sygn. akt IV CSK 244/16 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa K. D. przeciwko E. K. o uzgodnienie treści księgi wieczystej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Powód we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał przesłankę istotnego zagadnienia prawnego i sformułował dwa zapytania. Nadto wniosek wskazuje również punkty 2 i 4 art. 3989 § 1 k.p.c. co, jak można, przypuszczać, ma wskazywać na istnienie przesłanek i z tych przepisów. Ponieważ jednak uzasadnienie wniosku nie zawiera odniesienia się do tych przesłanek, muszą one pozostać pozostają poza oceną Sądu Najwyższego, natomiast analiza przedstawionych zapytań i ich uzasadnienia nie wskazuje, że chodzi o istotne zagadnie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Istotnymi zagadnieniami prawnymi są doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia kwestie prawne nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, których rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa. Istotne zagadnienie to więc zagadnienie, którego rozstrzygnięcie będzie miało wpływ również na wynik sprawy. Wątpliwości skarżącego dotyczące czasu złożenia oświadczenia o uchylenia się od skutków czynności prawnej i formy takiego oświadczenia o tyle w sprawie tracą na znaczeniu, że Sądy ustaliły i oceniły, że błąd nie był istotny, a przyczyna, dla której takie oświadczenie złożono, była znana już w dacie dokonywania czynności prawnej. W tej sytuacji nie ma wystarczających podstaw do wnioskowania, że rozwikłanie wątpliwości skarżącego, ujętych w zapytaniach, ma związek z rozstrzygnięciem. Dodać też należy, że zgodnie art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a po myśli art. 39813 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia; uregulowanie 3 to obowiązuje od 6 lutego 2005 r. (por. ustawa z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.U. z 2005 r., Nr 13, poz. 98). Skarżący powołując się na dopuszczalność kwestionowania w skardze kasacyjnej oceny dowodów i powołując orzeczenia Sądu Najwyższego wyrażające takie stanowisko, przeoczył, że orzeczenia te zapadły w poprzednim stanie prawnym. Zważywszy na powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., postanowił jak w sentencji. jw