IV CSK 268/16

Sygn. akt IV CSK 268/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa Biura Usług Informatycznych "B." Spółki Jawnej w B. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej [x] w B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 20 listopada 2015 r., sygn. akt V ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Powód (podwykonawca) złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 20 listopada 2015 r., w którym oddalono jego apelację. Apelacja ta została wniesiona od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 11 marca 2015 r., w którym oddalono powództwo powoda o zapłatę, wniesione przeciwko inwestorowi i wykonawcy generalnemu (k. 163 i n. akt sprawy). W skardze kasacyjnej podnoszono zarzut naruszenia art. 6471 § 5 k.c. przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w danej sprawie. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący podnosił, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (rozwinięte w pkt I skargi, s. 4-8 skargi) oraz potrzeba wykładni przepisu art. 6471 § 5 k.c., budzącego wątpliwości i wywołującego rozbieżności w orzecznictwie Sądów (pkt II skargi; s. 8-12 skargi). Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i zasądzenie na jego rzecz dochodzonej w pozwie kwoty. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartej w nim prawnej motywacji wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz treść odpowiedzi na skargę (k. 256 i n. akt sprawy), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie - wbrew stanowisku strony skarżącej - nie występują przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że w sprawie tej pojawiła się kwestia zasadności roszczenia zgłoszonego przez powoda jako podwykonawcę przeciwko pozwanym inwestorowi i wykonawcy generalnemu na podstawie art. 6471 § 5 k.c. Przepis ten przewiduje solidarną odpowiedzialność inwestora i wykonawcy wobec podwykonawcy za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę. Inwestor odstąpił jednak od umowy z generalnym wykonawcą i strony przystąpiły do inwentaryzacji prac budowlanych. Z ustaleń faktycznych dokonanych przez Sądy meriti wynika (a zwłaszcza z protokołu zaawansowania robót w okresie od listopada do grudnia 2013 r.), że prace instalacyjne w ogóle nie zostały rozpoczęte przez powoda, 3 wbrew odmiennym sugestiom powoda (s. 9 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się konieczność ścisłej wykładni przepisu art. 6471 § 5 k.c. jako przepisu o charakterze szczególnym (tak np. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2015 r., III CZP 45/15, OSNC 2016, z. 6, poz. 73). Sąd Apelacyjny trafnie wskazał, że zgodnie z tą regulacją, inwestor i wykonawca ponoszą solidarną odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę. Zasięg tzw. solidarnej odpowiedzialności o charakterze gwarancyjnym został jednak wyraźnie zastrzeżony do określonego charakteru wierzytelności powstałej po stronie uprawnionego wykonawcy i wzmożona ochrona tej grupy uczestników obrotu inwestycyjnego może kształtować się jedynie w ramach omawianego przepisu. W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 2 k.p.c. i §§ 6, 13 ust. 2 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (Dz.U. z 2015 r., poz. 616). jw