IV CSK 291/18

Sygn. akt IV CSK 291/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Z. P. przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń […] Spółce Akcyjnej w S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 stycznia 2018 r., sygn. akt I AGa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako jej uzasadnienie wskazał oczywistą zasadność skargi oraz występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego. Skarga nie jest oczywiście uzasadniona – choć racje powoda są silne, to niewątpliwie nie jest pozbawione podstaw także stanowisko przyjęte przez Sąd. Zatem argumenty podnoszone przez skarżącego w tym zakresie mogłyby co najwyżej uzasadniać podstawy kasacyjne, lecz nie to, że Sąd w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożył czy zastosował prawo – Sąd przyjął jedną z możliwych w tej sytuacji interpretacji. Natomiast istotne zagadnienie prawne miałoby dotyczyć możliwości zastosowania przez Sąd meriti art. 322 k.p.c. nawet wówczas, gdy inicjatywa dowodowa nie jest przez powoda w ogóle podnoszona, zwłaszcza wtedy, gdy udowodnienie wysokości szkody ze swej natury byłoby szczególnie utrudnione. Interpretacja art. 322 k.p.c. z tej perspektywy nie budzi jednak wątpliwości. Inaczej niż chce skarżący, nie jest to lex specialis względem art. 6 k.c., a zatem nie prowadzi do zmiany rozkładu ciężaru dowodu, nie włącza też automatycznie konieczności prowadzenia pełnego postępowania dowodowego z urzędu przez Sąd. Z brzmienia art. 322 k.p.c. wyraźnie wynika, że przepis ten może mieć zastosowanie tylko wówczas, gdy „ścisłe udowodnienie wysokości żądania jest niemożliwe lub nader utrudnione”. Jednak próba dowodzenia tej wysokości, a choćby jej ogólnych ram, musi być podejmowana, a dopiero precyzyjne udowodnienie musi nie być możliwe. Gdy zatem w ogóle nie jest oferowany przez powoda dowód co do wysokości doznanej szkody, to nie ma podstaw do zastosowania art. 322 k.p.c. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 3 k.p.c. postanowił nie obciążać powoda kosztami postępowania kasacyjnego ze względu na szczególne okoliczności niniejszej sprawy. aj