IV CSK 301/19

Sygn. akt IV CSK 301/19 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przy uczestnictwie H. J. o wpis do księgi wieczystej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 stycznia 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 listopada 2018 r., sygn. akt XVI Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek 2 o przyjęcie na oczywistej zasadności wynikającej z naruszenia art. 65 k.c. przy wykładni umowy. Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Samo uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazuje na okoliczność, że nie jest możliwe uznanie go za oczywiście uzasadnione. Skarżący przedstawia bowiem różne możliwości interpretacyjne umowy zobowiązującej do ustanowienia odrębnej własności lokalu. Jedną z nich zastosował Sąd Okręgowy, przyjmując, zgodnie z brzmieniem umowy, że wymagalność roszczenia strony powodowej jeszcze nie nastąpiła, gdyż ustanowienie odrębnej własności lokali będzie mogło nastąpić najpóźniej do dnia 10 września 2026 r. Zarzuty zawarte w skardze nie mogą prowadzić do wniosku, że taka interpretacja w sposób oczywisty wskazuje na naruszenie art. 65 k.c. Sąd Okręgowy wskazał także na okoliczność, że wnioskodawczyni nie jest właścicielem nieruchomości co do której żąda wykreślenia roszczenia o ustanowienie odrębnej własności lokalu, gdyż działka na której lokal ten się znajduje nie została wpisana do aktualnej księgi wieczystej. W ocenie Sądu była to samodzielna podstawa nie uwzględnienia żądania o wykreślenie roszczenia, której skarga kasacyjna nie podejmuje. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aj 3