IV CSK 377/13

Sygn. akt IV CSK 377/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku S. M. i M. C.-M. przy uczestnictwie E. […] Spółki Akcyjnej w G. o ustanowienie służebności przesyłu za wynagrodzeniem, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 grudnia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. akt VIII Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawców kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie występują przesłanki pozwalające na przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, mimo że skarżący powołał występowanie istotnego zagadnienia prawnego i potrzebę wykładni przepisów (art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.). Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c. jest takie zagadnienie, które ma znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia podobnych spraw (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04). Powołanie się przez skarżącego na istnienie takiego zagadnienia wymaga nie tylko jego sformułowania ale i przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o istotności, a także o możliwości dokonywania na jego gruncie rozbieżnych ocen prawnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03; z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, nie publ. oraz z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OCNP 2006, nr 15 - 16, poz. 243). Zagadnieniem kryteriów ustalania wysokości wynagrodzenia za ustanowienie służebności, tego bowiem problemu dotyczy zagadnienie sformułowane przez skarżącego, Sąd Najwyższy zajmował się już wielokrotnie wypowiadając pogląd, że brak w art. 305 § 2 k.c. kryteriów określenia rozmiaru wynagrodzenia oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi swobodę dokonania indywidualizacji ocen w tym zakresie, formułowanych na podstawie określonego stanu faktycznego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2013 r. IV CSK 440/12 i powołane tam obszernie orzecznictwo); tym samym przedstawione zagadnienie nie ma cech zagadnienia istotnego. Z podanych przyczyn nie można też przyjąć, aby istniała, jak twierdzi skarżący, potrzeba wykładni art. 305 § 2 k.c. w zakresie 3 pojęcia „odpowiedniego wynagrodzenia". Potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości ma miejsce wówczas, gdy co do konkretnego przepisu prawnego brak jednolitej lub utrwalonej judykatury, zwłaszcza judykatury Sądu Najwyższego albo też przyjęta i dominująca wykładnia jest oczywiście błędna lub kontrowersyjna, co w sprawie oczywiście nie ma miejsca. Zważywszy, że argumentacja przedstawiona przez skarżącego nie spełnia wskazanych wyżej wymogów, brak jest podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z przedstawionych zatem przyczyn, przy uwzględnieniu, że w sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą - zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c. - Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, należało orzec jak w postanowieniu (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. w związku z § 7 pkt 3 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490). aw jw