IV CSK 405/19

Sygn. akt IV CSK 405/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku A. T. przy uczestnictwie S. R., I. B., P. D. o stwierdzenie nabycia spadku po G. B., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2020 r., na skutek dwóch skarg kasacyjnych: wnioskodawczyni i uczestnika postępowania S. R. od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 27 listopada 2018 r., sygn. akt VIII Ca (…), 1. odmawia przyjęcia do rozpoznania skarg kasacyjnych wnioskodawczyni i uczestnika S. R.; 2. zasądza od wnioskodawczyni i uczestnika S. R. na rzecz uczestnika I. B. kwoty po 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie skarg kasacyjnych do rozpoznania, 2 sporządzonych przez tego samego pełnomocnika i o identycznej treści, powołano się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi. Po pierwsze, nie zachodzi oczywiste naruszenie wskazywanych przepisów z zakresu postępowania cywilnego, ponieważ w ogóle w postępowaniu kasacyjnym nie jest dopuszczalne kwestionowanie ustalenia faktów i oceny dowodów, zatem ewentualne naruszenia w tym zakresie tym bardziej nie mogą świadczyć o oczywistej zasadności skargi. Po drugie, nie zachodzi oczywiste naruszenie przepisów postępowania, gdyż w stanie faktycznym tej sprawy niewątpliwie było dopuszczalne uznanie przez Sąd meriti, że zachodzi obawa rychłej śmierci zgodnie z ujęciem subiektywno-obiektywnym, a ponadto, że osoby uczestniczące przy akcie testowania były świadkami. Zatem dokonana przez Sąd wykładnia prawa i jego zastosowanie niewątpliwie mieszczą się w granicach uznania sędziowskiego, a więc nie doszło do oczywistego naruszenia prawa. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj