IV CSK 413/13

WyrokIzba Cywilna2013-12-20

Skład orzekający: Maria Szulc

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna może zostać przyjęta do rozpoznania z powodu oczywistej zasadności, gdy skarżący kwestionuje ocenę dowodów i przedstawia własną wersję stanu faktycznego?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna nie może zostać przyjęta do rozpoznania z powodu oczywistej zasadności, jeśli skarżący kwestionuje ocenę dowodów i przedstawia własną wersję stanu faktycznego. Wniosek o przyjęcie skargi opiera się na przedstawieniu własnej wersji stanu faktycznego i oceny prawnej dokonanej w oparciu o ten stan, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący skutecznie wykazał niewątpliwe i widoczne prima facie naruszenie przepisów prawa stanowiących podstawę skargi.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, skarżący powołał się na oczywistą zasadność, zarzucając rażące naruszenie wymogu przeprowadzenia wnikliwej oceny materiału dowodowego i przedstawiając własną wersję stanu faktycznego. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 413/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku Z. C. przy uczestnictwie Gminy N. o stwierdzenie zasiedzenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 grudnia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt IX Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 k.p.c. wskazując na cechy konstrukcyjne skargi i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia (art. 3984 § 2 k.p.c.). Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, a cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Argumentacja wnioskodawcy powołana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie prowadzi do stwierdzenia, że wystąpiła przesłanka, o których mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Skarżący ograniczył się do przywołania uzasadnienia dotyczącego podstaw kasacyjnych i twierdzenia, że ich treść uzasadnia przyjęcie, że wnioskodawca i jego poprzedniczka prawna byli posiadaczami samoistnymi nieruchomości, zaś rażące naruszenie wymogu przeprowadzenia wnikliwej oceny materiału dowodowego wywiódł z przyjęcia ustaleń Sądu pierwszej instancji bez dokonania wnikliwej oceny dowodów. Wniosek o przyjęcie skargi opiera się na przedstawieniu własnej wersji stanu faktycznego i oceny prawnej dokonanej w oparciu o ten stan. Nadto wbrew twierdzeniu uczestnika sąd odwoławczy, aczkolwiek ma obowiązek dokonać oceny prawidłowości dokonania ustaleń faktycznych przez sąd pierwszej instancji w kontekście zarzutów apelacji, to w wypadku, gdy te ustalenia i ocenę materiału dowodowego akceptuje, nie ma obowiązku szczegółowego odnoszenia się do wszystkich argumentów podniesionych przez skarżącego, a jedynie do istotnych dla rozstrzygnięcia. Zważywszy na motywy Sądu Okręgowego, treść 3 uzasadnienia wniosku o przyjęcie oraz treść zarzutu zgłoszonego w ramach drugiej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.), odnoszącego się do niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym kwestionowania oceny dowodów, brak podstaw do przyjęcia, że skarżący skutecznie wykazał niewątpliwe i widoczne prima facie naruszenie przepisów prawa stanowiących podstawę skargi. Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono, bowiem wniosek uczestniczki o ich zasądzenie nie dotyczy etapu przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aw jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 KPCart. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3983 § 1 pkt 2 KPCart. 3989 § 2 KPCart. 13 § 2 KPC§ 2§ 1 pkt 4§ 1 pkt 4§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy