IV CSK 492/15

Sygn. akt IV CSK 492/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa M. E. K. i Z. M. Z. przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powódek od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 kwietnia 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1. odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej powódki Z. M. Z. i zasądza od tej powódki na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1200 (jeden tysiąc dwieście) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego, 2. przyjmuje do rozpoznania skargę kasacyjną w części dotyczącej powódki M. E. K.. UZASADNIENIE Powódki M. K. oraz Z. Z. domagały się od pozwanego Skarbu Państwa – Wojewody P. na podstawie art. 160 k.p.a. odszkodowań stosownie do udziałów jakie przysługiwały im z tytułu spadkobrania w majątku utraconym przez ich poprzednika prawnego R. W.. Powódka Z. Z. dochodziła z tego tytułu ostatecznie kwoty 85 925 zł. Wyrokiem Sądu Okręgowego w B. jej powództwo zostało uwzględnione do kwoty 37 313,75 zł, a w pozostałym zakresie oddalone. Częściowo uwzględnione zostało także żądanie drugiej z powódek M. K., która 2 dochodziła kwoty 51 555 zł. Wyrok Sądu pierwszej instancji zaskarżyła apelacją jedynie powódka M. K. i pozwany Skarb Państwa. W wyniku orzeczenia Sądu Apelacyjnego, który uwzględnił wyłącznie apelacje pozwanego wyrok Sądu Okręgowego został zmieniony i powództwo obydwu powódek zostało oddalone w całości. Wobec niewniesienia przez Z. Z. apelacji – w stosunku do niej rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego ograniczało się do oddalenia powództwa w zakresie świadczenia zasądzonego przez Sąd pierwszej instancji, tj. kwoty 37 313 zł, ponieważ w pozostałym zakresie (co do oddalenia pozostałej części jej powództwa) prawomocne było już niezaskarżone w tej części orzeczenie Sądu Okręgowego. W konsekwencji wniesiona przez tę powódkę skarga kasacyjna może być skierowana jedynie przeciwko rozstrzygnięciu oddalającemu roszczenie odszkodowawcze tej powódki o zapłatę kwoty 37 313 zł. Nie zachodzą przy tym przesłanki uzasadniające sumowanie wartości przedmiotu skargi kasacyjnej obydwu powódek, ponieważ łączy je jedynie współuczestnictwo materialne i każda z nich dochodzi swojego odrębnego roszczenia odszkodowawczego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2000 r., I PZ 50/00, OSNP 2001/5/10). W konsekwencji skarga kasacyjna powódki Z. Z. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3982 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. jako niedopuszczalna z uwagi na to, ze wartość przedmiotu zaskarżenia w tej skardze jest niższa niż 50 000 zł. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego w stosunku do tej powódki wynika z treści art. 39821 w zw. z art. 391 § 1, art. 98 § 1 i 3, art. 99, a wysokość tych kosztów z postanowień § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 5 i § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 461) w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800). Postanowienie o przyjęciu skargi kasacyjnej drugiej z powódek do rozpoznania nie wymaga sporządzenia uzasadnienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n 3