IV CSK 536/18

Sygn. akt IV CSK 536/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa N. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. przeciwko H. H. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 marca 2018 r., sygn. akt I AGa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na 2 występowanie na tle tej sprawy istotnego zagadnienia prawnego, potrzebę wykładni przepisów prawa oraz oczywistą zasadność skargi. Merytorycznie wszystkie te podstawy dotyczyły art. 228 pkt 2 k.s.h. Zdaniem skarżącego, istnieje istotne zagadnienie prawne oraz rozbieżność w orzecznictwie sądowym co do tego, jakie są skutki wytoczenia powództwa odszkodowawczego przez spółkę bez podjęcia przez jej wspólników uchwały, o której mowa w tym przepisie, a w szczególności, czy jest to podstawą do stwierdzenia, że spółka nie jest legitymowana do wystąpienia z roszczeniem, a powództwo winno zostać oddalone. Ponadto, rozstrzygnięcia sądowe w tej sprawie są oczywiście wadliwe, bo sądy obu instancji nie odniosły się do tej kwestii, a wobec braku rzeczonej uchwały spółka nie miała legitymacji czynnej do wystąpienia z roszczeniem. Jednak skarżący nie zauważył, że stosowna uchwała została w tej sprawie podjęta 15 marca 2010 r. i została załączona do pozwu jako 31 załącznik (k. 179 akt). W konsekwencji, po pierwsze, trzeba stwierdzić, że zaskarżone orzeczenie nie jest oczywiście nieprawidłowe. Po drugie, na tle tej sprawy nie ma potrzeby dla jej rozstrzygnięcia rozważań co do wykładni art. 228 pkt 2 k.s.h., ponieważ stosowna uchwała została podjęta, zatem bezprzedmiotowe byłyby rozważania o skutkach jej niepodjęcia. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj