IV CSK 541/18

Sygn. akt IV CSK 541/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej […] w G. przeciwko A. C. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 maja 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwana wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniosła występowanie na tle tej sprawy istotnych zagadnień prawnych, a także oczywistą zasadność skargi. Pierwsze zagadnienie prawne ma dotyczyć tego, czy biegły może odmówić udostępnienia danych źródłowych stanowiących podstawę sporządzonej opinii powołując się na tajemnicę zawodową – wskazuje się, że brak tych danych może wręcz uniemożliwiać weryfikację opinii. Kwestia ta jest jasna, bowiem art. 175 ust. 3 u.g.n. wprost mu na to pozwala, zwłaszcza względem osób trzecich. Również, co wskazano w odpowiedzi na skargę, rolą sądu nie jest merytoryczna weryfikacja opinii, lecz jej ocena jako środka dowodowego. Różne szczegółowe, indywidualizujące, dane nie muszą tu być potrzebne. O ile zatem mogłoby budzić wątpliwości, gdyby rzeczoznawca odmawiał udostępnienia tych danych na żądanie sądu, o tyle na pewno nie musi ich udostępniać stronom postępowania sądowego, w ramach którego przedstawia opinię. Skoro w tej sprawie sąd nie żądał udostępnienia rzeczonych danych, to w takim zakresie nie ma potrzeby rozstrzygania sformułowanego zagadnienia prawnego, a w pozostałym zakresie nie budzi ono wątpliwości. Drugie ze wskazanych w skardze zagadnień prawnych dotyczy tego, na jakiej podstawie i w jakim trybie sąd w toku postępowania sądowego może ustalić nieprawidłowość operatu szacunkowego. Trzeba zaznaczyć, że takie zagadnienie na tle tej sprawy powstaje ewentualnie w szczególnym kontekście – chodzi o wadliwość operatu ze względu na roszczenie odszkodowawcze, a nie na potrzebę jego „sprostowania”. W tym kontekście trzeba przypomnieć, że z bogatego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, iż dowody z opinii biegłych podlegają takim samym prawom oceny przez sąd, jak inne dowody. Zwłaszcza w postępowaniu odszkodowawczym, korzystając z innych środków dowodowych, 3 w tym innych opinii biegłych, sąd może do jednych się przychylić, a do innych nie. Sąd może również ocenić spełnienie przez biegłego wymaganej od niego staranności przy sporządzaniu opinii. Nie ma zatem wątpliwości co do wskazywanego zagadnienia prawnego. Ponadto skarga kasacyjna ma być oczywiście uzasadniona ze względu na brak ustosunkowania się Sądu II instancji do jednego z wniosków dowodowych. Trzeba jednak stwierdzić, że ustalenia stanu faktycznego i ocena dowodów, do czego zmierzają wnioski dowodowe, nie podlegają kontroli w postępowaniu kasacyjnym. Wreszcie nie jest dowodem oczywistej zasadności skargi to, że Sąd przed wyrokowaniem nie zażądał aktualizacji jednego z operatów, którego termin aktualności minął w toku postępowania. Ze względu na przedmiot postępowania było to bowiem bez znaczenia – w tym postępowaniu odszkodowawczym nie chodziło o cenę nieruchomości aktualną w czasie wyrokowania, lecz o ocenę wyceny nieruchomości na wcześniejszą chwilę. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj