IV CSK 559/13

Sygn. akt IV CSK 559/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa "W." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń […] Spółce Akcyjnej w W. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie powodowej M. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 6 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację strony powodowej od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo o zasądzenie dalszego odszkodowania z tytułu odpowiedzialności wynikającej z umowy ubezpieczenia szkody wynikłej z kradzieży z włamaniem Sądy obu instancji uznały, że w sprawie brak jest podstaw do wypłaty odszkodowania w kwocie przewyższającej sumę wypłaconą już przez ubezpieczyciela, bowiem strona powodowa nie wykazała, że wartość ubezpieczeniowa skradzionych rzeczy przekraczała kwotę wyliczoną w postępowaniu likwidacyjnym i wypłaconą przez stronę pozwaną. W skardze kasacyjnej opartej na obu podstawach, strona powodowa jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała przesłankę przedsądu przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. stwierdzając, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona gdyż Sąd drugiej instancji dokonał błędnej wykładni oraz niewłaściwie zastosował przepisy art. 805 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 65 k.c. w zw. z § 28 ust. 13 w zw. z § 29 ust. 1 o.w.u. oraz art. 12 i 12a ustawy z dnia 12 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej w zw. z art. 65 w zw. 8241 k.c. w zw. z § 28 ust. 13 w zw. z § 29 ust. 1 o.w.u. Takie same zarzuty skarżąca podniosła w podstawach kasacyjnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania prowadzi do oceny, że skarżąca nie wykazała istnienia w sprawie przesłanki przedsądu, na którą się powołała. Niewątpliwie nie zostało wykazane, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdyż uzasadnienie powołanej przesłanki przedsądu stanowi w istocie powtórzenie zarzutów przedstawionych w podstawach kasacyjnych, nie zawiera natomiast argumentów pozwalających na stwierdzenie, że Sąd Apelacyjny w sposób oczywisty, a więc kwalifikowany, naruszył przepisy prawa i w wyniku tego wydał oczywiście wadliwy wyrok (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2002 r. I PKN 34/01, 3 OSNP 2004/6/100, z dnia 10 stycznia 2003 r. V CZ 187/02, OSNC 2004/3/49 i z dnia 11 stycznia 2008 r. I UK 285/07, niepubl.). Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. Na wniosek strony pozwanej zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy zasądził na jej rzecz od strony powodowej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw] jw