IV CSK 587/14

Sygn. akt IV CSK 587/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa K. G. przeciwko "B. […]" SE z siedzibą w R. (Łotwa) o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt IX Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty tylko wtedy, gdy skarżący powoła i uzasadni istnienie przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach może zostać oparte rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Pozwany „B. […]” SE z siedzibą w R. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w O. wydanego w dniu 18 marca 2014 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparty został na przesłance określonej w art. 3989 § 1pkt 4 k.p.c. W ocenie pozwanego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z uwagi na fakt, że zarówno Sąd pierwszej instancji, jak i Sąd drugiej instancji przyjął w toku postępowania opinię biegłej sądowej, jak podkreśla skarżący, znacząco i samowolnie wykraczającą poza tezę dowodową określoną postanowieniem Sądu o zabezpieczeniu dowodu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, jeżeli skarżący powołuje się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, powinien w oddzielnym wywodzie prawnym wykazać, że w sprawie doszło do kwalifikowanego, tj. oczywistego naruszenia prawa, widocznego od razu, bez potrzeby głębszej analizy oraz, że w wyniku takiego naruszenia prawa zapadł w Sądzie drugiej instancji wyrok oczywiście wadliwy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, niepubl.; z dnia 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, niepubl.; z dnia 3 26 czerwca 2012 r., III CSK 121/12, niepubl.; z dnia 4 grudnia 2012 r., I CSK 302/12, niepubl.; z dnia 11 marca 2014 r., III SK 65/11, niepubl.). Skarżący nie wykazał tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.. Sąd drugiej instancji, odnosząc się do zarzutów podniesionych przez pozwanego, uznał, iż wartości merytorycznej opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej nie podważa fakt, że opinia ta została pierwotnie sporządzona w trybie zabezpieczenia dowodu. Warto też podnieść, że przeprowadzony w trybie zabezpieczenia dowód ma taką samą moc dowodową, jak dowód przeprowadzony według ogólnych zasad.. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, jak w sentencji pkt 2, na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 6, § 13 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013, poz. 461). l.n