IV CSK 606/13

Sygn. akt IV CSK 606/13 POSTANOWIENIE Dnia 3 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa L. A. przeciwko Komornikowi sądowemu przy Sądzie Rejonowym w K. - J. S.-I. i P. […] Spółce Akcyjnej w W. o odszkodowanie i zadośćuczynienie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 kwietnia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Powód L. A. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2013 r., w którym Sąd Apelacyjny (po rozpoznaniu apelacji obojga pozwanych), zmienił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 11 października 2012 r. i obniżył przyznane powodowi zadośćuczynienie do kwoty 10.000 zł, oddalił obie apelacje w pozostałym zakresie i rozstrzygnął o kosztach postępowania za obie instancje. W skardze kasacyjnej (kwestionującej obniżenie zadośćuczynienia) powód podniósł zarzut naruszenia art. 448 k.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powód wyjaśnił, że w rozpoznawanej sprawie pojawiło się istotne zagadnienie prawne polegające na konieczności wyjaśnienia, czy Sąd drugiej instancji może zmienić ustalenia w zakresie wysokości krzywdy niemajątkowej ustalonej przez Sąd pierwszej instancji. Stwierdził też, że istnieje potrzeba wykładni przepisu art. 448 k.c. Motywacja ta została rozwinięta w osobnym piśmie powoda z dnia 2 sierpnia 2013 r. (k. 435 i n. akt sprawy). Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść uzasadnienia obu Sądów meriti, treść wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego motywację prawną (zawartą także w piśmie z dnia 2 sierpnia 2013 r.) oraz treść odpowiedzi pozwanych na skargę kasacyjną powoda, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą – wbrew odmiennemu stanowisku skarżącego – przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sąd Apelacyjny dokonał oceny rozmiaru zasądzonego zadośćuczynienia na podstawie ustaleń faktycznych podjętych przez Sąd pierwszej instancji, a nie prowadził - jak twierdził skarżący - odmiennych ustaleń w tym zakresie. Istnieje bogate orzecznictwo dotyczące art. 448 k.c., m.in. tego, jaka suma pieniężna jest adekwatna (odpowiednia) do rozmiaru wyrządzonej pokrzywdzonemu krzywdy, a jej weryfikacja może nastąpić tylko na tle odpowiednich ustaleń faktycznych. Sąd Najwyższy nie dostrzega zasadniczej wadliwości wysokości przyznanego 3 powodowi zadośćuczynienia w świetle ustaleń faktycznych obu Sądów meriti (por. wywody Sądu Apelacyjnego na s. 16 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono przy uwzględnieniu postanowień art. 98 k.p.c., 108 § 1 k.p.c. i art. 102 k.p.c. (zob. zwłaszcza treść postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 12 sierpnia 2013 r., k. 439 akt sprawy). [aw] es