IV CSK 626/16

WyrokIzba Cywilna2017-05-26

Skład orzekający: Zbigniew Kwaśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, która powołuje się na oczywistą zasadność i ogranicza się do odwołania się do zarzutów podstaw kasacyjnych oraz kwestionuje pośrednio ustalenia faktyczne, bez przedstawienia argumentacji jurydycznej wyjaśniającej oczywistość zasadności, spełnia wymogi formalne uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych, gdy jej uzasadnienie wniosku o przyjęcie do rozpoznania, mimo powołania się na oczywistą zasadność, ogranicza się do odwołania się do zarzutów podstaw kasacyjnych i kwestionowania ustaleń faktycznych, nie przedstawiając przy tym argumentacji jurydycznej wyjaśniającej oczywistość zasadności. Wymóg ten wynika z art. 3984 § 2 k.p.c., a jego niezachowanie skutkuje odmową przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
Stan faktyczny
Powodowie domagali się zapłaty od pozwanego. Sąd Apelacyjny wydał wyrok na korzyść powodów. Pozwany wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku. Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanego do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 626/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa I. K. i A. K. przeciwko P. N. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 maja 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku. Uzasadnienie to nie może poprzestawać na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że powołana przez skarżącego przesłanka w sprawie zachodzi. W wypadku, gdy skarżący twierdzi, że jego skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość” skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Skarga kasacyjna pozwanego nie przedstawia na s. 7 - 11 tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości” skargi. Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na s. 7 - 11 na obszernym odwołaniu się do wcześniej wymienionych zarzutów w ramach podstaw kasacyjnych oraz kwestionujące pośrednio ustalenia faktyczne (s. 9 in fine) i niezawierające argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). aj 3 aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 4 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 2§ 1 pkt 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy