IV CSK 663/15

Sygn. akt IV CSK 663/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku P. A. D., B. D. i M. A. D. przy uczestnictwie E. T. N., E. B. N., P. P. N., A. B., A. U., Przedsiębiorstwa […] C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P., M. W.-K. i Skarbu Państwa - Starosty P. o ustanowienie służebności drogi koniecznej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania E. T. N., E. B. N. i P. P. N. od postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeka, że wnioskodawczyni P. A. D. oraz uczestnicy postępowania E. T. N., E. B. N. i P. P. N. ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie. UZASADNIENIE Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub 2 wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej przez uczestników skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się ono do zasygnalizowania potrzeby dokonania wykładni art. 145 § 2 zd. 2 k.c., której ustawodawca nie utożsamia z wystąpieniem istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.). Symptomatyczne jest zresztą, że skarżący przedstawionego na s. 7 zagadnienia nie osądzają w pogłębionym kontekście prawnym, aczkolwiek, skoro ma ono cechować się istotnością z punktu widzenia prawnego, to niezbędne jest umiejscowienie go w płaszczyźnie analizy jurydycznej. Również przesłanka, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie została wykazana. Skarżący nie wskazali bowiem na s. 7-8 w pkt 6 przyczyny, dla której zachodzi potrzeba dokonania wykładni przepisu art. 145 k.c., ani też nie wykazali, aby w orzecznictwie sądów nadal utrzymywała się rozbieżność, co do wykładni powyższego przepisu, a więc już po wydaniu postanowienia SN z dnia 25 czerwca 2003 r., III CKN 1336/00 (niepubl.). W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. 3 db [l.n]