IV CSK 681/15

WyrokIzba Cywilna2016-04-08

Skład orzekający: Maria Szulc

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne dotyczące wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, w szczególności w zakresie uzasadnienia istnienia przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ skarżący nie wykazał skutecznie przesłanek uzasadniających jej przyjęcie. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, wraz z uzasadnieniem, stanowi odrębną część skargi kasacyjnej, a Sąd Najwyższy nie ma obowiązku poszukiwania argumentów na jego uzasadnienie w innych częściach skargi. Skarżący nie przedstawił pogłębionej argumentacji prawnej wskazującej na istnienie przesłanek publicznoprawnych, takich jak istotne zagadnienie prawne, niejednolita wykładnia przepisu czy nieważność postępowania.
Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o stwierdzenie nieważności lub uchylenie uchwały spółki akcyjnej. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania nie zawierał wystarczającego uzasadnienia prawnego, a zarzucana nieważność postępowania nie zaszła, gdyż pełnomocnicy pozwanej byli właściwie umocowani.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od powoda na rzecz pozwanej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 681/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa E. W. przeciwko N. Spółce Akcyjnej w B. o stwierdzenie nieważności ewentualnie o uchylenie uchwały, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 kwietnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza na rzecz pozwanej od powoda kwotę 180,- (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia. Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, nie publ.). Powołanie we wniosku przesłanki określonej w punkcie drugim wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.). Dla skutecznego, natomiast powołania się na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. konieczne jest wskazanie przez skarżącego okoliczności uzasadniających twierdzenie o zaistnieniu jednej z podstaw nieważności postępowania określonych w art. 379 pkt 1 - 6 k.p.c. Nie zachodzi zarzucana przez skarżącego nieważność postępowania, pełnomocnicy pozwanej Spółki byli właściwie bowiem umocowani do jej reprezentowania, bo pełnomocnictwo zostało udzielone przez wszystkich członków jej zarządu zgodnie z zasadami reprezentacji określonymi w statucie i rejestrze KRS. 3 Uzasadnienie wniosku w zakresie zagadnienia prawnego czy naruszenie zapisów statutu spółki akcyjnej należy traktować jak naruszenie ustawy w rozumieniu art. 58 § 1 k.c., to jest naruszenie art. 35 i 38 k.c., nie zawiera wywodów prawnych uzasadniających istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a więc zagadnienia prawnego cechującego się nowością i dotychczas niewyjaśnionego i nierozwiązanego w orzecznictwie, a ogranicza się jedynie do stwierdzenia jego fundamentalnego znaczenia i ogólnego stwierdzenia, że w doktrynie liczne są poglądy o szerokim rozumieniu terminu „ustawa”. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania wraz z uzasadnieniem jest odrębnie konstrukcyjnie i funkcjonalnie częścią skargi kasacyjnej i nie jest rzeczą Sądu Najwyższego poszukiwanie w innych częściach skargi argumentów na uzasadnienie podniesionych w nim twierdzeń. Powyższe odnieść trzeba także do wskazanej potrzeby wykładni „czy naruszenie § 22 pkt 4 statutu stanowi naruszenie art. 370 § 2 k.s.h. Wskazanie na potrzebę odniesienia się przez Sąd Najwyższy do ustanowienia przez Sąd Apelacyjny nowego typu spółki akcyjnej „firma oparta o akcjonariat rodzinny” wynikać może jedynie z niedokładnego zapoznania się motywami zaskarżonego orzeczenia w zakresie istotności dla rozstrzygnięcia oceny „ważnych przyczyn” odwołania członka zarządu w świetle prawidłowo przyjętego jako podstawy rozstrzygnięcia art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 189 k.p.c. Jeżeli skarżący wskazując na istotne naruszenie prawa (bez przytoczenia konkretnego przepisu prawa) przez nie rozpoznanie wniosku o uchylenie uchwały o odwołaniu powoda przywołuje przesłankę oczywistej zasadności skargi, to pomija tę część motywów Sądu, w której prawidłowo wyrażono pogląd o dopuszczalności zaskarżenia uchwał zarządu, rady nadzorczej i komisji rewizyjnej spółki akcyjnej w drodze powództwa o ustalenie i wykluczeniu dopuszczalności ich zaskarżenia na podstawie art. 422 – 425 k.s.h.). Zważywszy na motywy Sądu Apelacyjnego i treść uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, brak podstaw do stwierdzenia, że skarżący skutecznie wykazał powołane w nim przesłanki. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego orzekając na podstawie art. 98 § 1, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 10 pkt 21 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 4 z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 1art. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 1 KPCart. 3989 § 1 pkt 3 KPCart. 379 pkt 1art. 58 § 1 KCart. 35art. 370 § 2 KSHart. 189 KPCart. 422art. 3989 § 2 KPCart. 98 § 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy