IV CSK 688/19

WyrokIzba Cywilna2020-05-21

Skład orzekający: Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości, oparta wyłącznie na zarzucie oczywistej zasadności, spełnia przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy wnioskodawca powołuje się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi, a analiza zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożono lub zastosowano prawo. Brak wykazania przesłanek z art. 3989 § 1 k.p.c. skutkuje odmową przyjęcia skargi.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia sądu drugiej instancji w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał wyłącznie jej oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy uznał, że sądy prawidłowo ustaliły stan prawny nieruchomości na dzień 4 listopada 1971 r. i nie dopatrzył się oczywistego naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od wnioskodawcy na rzecz uczestnika koszty postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 688/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku P. A. M. przy uczestnictwie J. Z. o rozgraniczenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 24 kwietnia 2019 r., sygn. akt I Ca (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi. Skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Trafnie sądy przyjęły konieczność dokonania rozgraniczenia wg stanu prawnego, a zatem stanu z 4 listopada 1971 r., a następnie za pomocą dostępnych środków dowodowych starały się ten stan ustalić. Oczywiście można polemizować z rozstrzygnięciem Sądu II instancji co do 2 trafności ustalenia tego stanu, ale analiza zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożono lub zastosowano prawo. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy