IV CSK 694/14

Sygn. akt IV CSK 694/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej im. [...] w R. przy uczestnictwie T. H. o wpis, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt III Ca 260/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł swój wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na pierwszej spośród wymienionych przesłanek. Przez istotne zagadnienie prawne należy rozumieć problem o charakterze prawnym, powstały na tle konkretnego przepisu prawa, mający charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, że jego rozwiązanie stwarza realne i poważne trudności. Problem ten musi mieć charakter uniwersalny, a więc jego rozwiązanie powinno służyć rozstrzyganiu innych podobnych spraw. Jednocześnie, chodzi o problem, którego wyjaśnienie byłoby konieczne dla rozstrzygnięcia danej sprawy, tj. pozostający w związku z podstawami skargi oraz z wiążącym Sąd Najwyższy, a ustalonym przez sąd drugiej instancji, stanem faktycznym sprawy (art. 39813 § 2 k.p.c.), jak również w związku z podstawą prawną zaskarżonego wyroku. Zatem, aby istotne zagadnienie prawne mogłoby stanowić przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, powinno wystąpić w rozpoznawanej sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2013 r., IV CSK 53/13 oraz z dnia 3 lutego 2012 r. II UK 271/11 - nie publ.). W niniejszej sprawie skarżący wskazał, że zagadnienie „polega na konieczności ustalenia zakresu kontroli sądu w postepowaniu o wpis w księdze wieczystej, tj. czy kontroli tej podlega skuteczność materialnoprawna czynności, na podstawie której doszło do ustanowienia prawa podlegającego ujawnieniu w księdze wieczystej oraz jeżeli wynik postępowania prowadzi do odmiennej oceny stanu prawnego, czy istnieje możliwość zmiany prawomocnego wpisu”. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie przedstawiono żadnej argumentacji prawniczej pogłębiającej przedstawiony problem. Zagadnienie zostało sformułowane zatem za pomocą niedopuszczalnego pytania 3 rozstrzygnięcia, czyli poprzez kazuistyczne ujęcie sytuacji, którą Sąd Najwyższy miałby rozwiązać poprzez udzielenie odpowiedzi twierdzącej lub przeczącej (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2005 r., II UK 65/05; z dnia 25 lutego 2008 r., I UK 332/07 – nie publ.). Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie prawne nie zostało sformułowane w sposób prawidłowy, a tym samym wskazane przez skarżącego przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n