IV CSK 70/15

Sygn. akt IV CSK 70/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O. przeciwko P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 sierpnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 19 sierpnia 2014 r., sygn. akt I ACa 50/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Powodowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „B.” w O. uzasadniła wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej tym, że skarga jest oczywiście uzasadniona, gdyż zaskarżone orzeczenie „(…) w sposób rażący naruszyło szereg norm prawa materialnego i procesowego, wobec czego orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku ostać się nie może”. Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia. Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na ocenę na tym etapie postępowania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Z tego względu uzasadnienie wystąpienia tej przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania nie może być sformułowane w sposób wymagający takiej oceny, lecz powinno się koncentrować na argumentacji prawnej odrębnej od merytorycznej motywacji skargi, przy uwzględnieniu, że przyczyny przyjęcia skargi nie stanowi oczywiste naruszenie prawa, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Uzasadnienie wniosku zawarte w skardze powódki nie spełnia tych założeń, ograniczając się do powtórzenia, w skrótowym ujęciu, uzasadnienia niektórych zarzutów skargi; co więcej, nie wyszczególniono w nim przepisów, których naruszenie miałoby prowadzić do konkluzji o oczywistej zasadności skargi oraz skoncentrowano się na powtórzeniu niedopuszczalnego zarzutu przekroczenia swobodnej oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz strony przeciwnej nie orzeczono wobec tego, że wniosek o ich zasądzenie został powiązany jedynie z wnioskiem o oddalenie skargi. l.n