IV CSK 710/16

Sygn. akt IV CSK 710/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku A. O. i M. O. przy uczestnictwie P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w R., Gminy Miasta R., Skarbu Państwa - Wojewody (…), [X] Zarządu Infrastruktury w W., (…) Bazy Lotnictwa Szkolnego [...] w R. Jednostki Wojskowej nr (…), T. S. i H. S. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania Gminy Miasta R. od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt IV Ca (…), I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od Gminy Miasta R. na rzecz wnioskodawców kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 2 Uczestniczka postępowania Gmina Miasta R. uzasadniła wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 24 maja 2016 r. występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, które stanowi „kwestia wyłączenia z obrotu prawnego lotniska wojskowego stanowiącego pierwotnie własność Skarbu Państwa, darowanego następnie Gminie Miasta R. z przeznaczeniem na założenie lotniska cywilnego użytku publicznego, który to cel został zrealizowany”. Zdaniem skarżącej, za przyjęciem skargi do rozpoznania przemawia także jej oczywista zasadność. W odpowiedzi na skargę wnioskodawcy A. O. i M. O. wnieśli o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania bądź o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli zachodzi (co najmniej) jedna z wymienionych w tym przepisie przyczyn, co powinno zostać wykazane i należycie uzasadnione przez podmiot składający wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania (art. 3984 § 2 k.p.c.). Warunki, jakim powinno odpowiadać prawidłowe uzasadnienie takiego wniosku zostały wszechstronnie wyjaśnione w ustabilizowanym orzecznictwie Sądu Najwyższego. Na wstępie należy zauważyć, że skarżąca wadliwie, gdyż w części obejmującej uzasadnienie podstaw kasacyjnych, uzupełniająco podała, iż „sformułowane we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zagadnienie” stanowi kwestia, „czy fragment lotniska wojskowego stanowiącego pierwotnie własność Skarbu Państwa, darowanego następnie Gminie Miasta R. z przeznaczeniem na założenie lotniska cywilnego użytku publicznego, który to cel został zrealizowany jest wyłączony z obrotu prawnego i jako taki nie podlega cywilistycznym regułom zasiedzenia”. W uzasadnieniu wniosku brak argumentacji prawnej, która byłaby właściwa dla wykazania przyczyny przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Jej wykazanie wymaga poza sformułowaniem określonego problemu prawnego o charakterze abstrakcyjnym i powołaniem przepisów, które stanowiły źródło jego powstania, zaprezentowania odpowiedniej argumentacji przekonującej o istnieniu 3 na tle tego problemu rozbieżnych ocen prawnych, a także świadczącej o poważnych trudnościach w jego rozwiązaniu, ponadto wskazania, dlaczego jest ono istotne (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 12 grudnia 2013 r., IV CSK 384/13, niepubl.). Skarżąca, uzasadniając wniosek, nie uwzględniła tych elementów, a uzasadnienie to odpowiada uzasadnieniu podstaw skargi i sprowadza się do polemiki ze stanowiskiem Sądu Okręgowego oraz do prezentacji własnego poglądu co do sposobu rozstrzygnięcia przedstawionego w skardze „zagadnienia”, w ten sposób skarżąca zmierzała do poddania kontroli Sądu Najwyższego trafności określonych zarzutów oraz zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku brak wymaganych argumentów prawnych, które mogłyby przekonać, że w sprawie pojawił się istotny, abstrakcyjny, budzący rzeczywiste i poważne wątpliwości problem prawny, który wymagałby wypowiedzi Sądu Najwyższego. Postawione w skardze pytanie wraz z uzupełniającymi je wywodami wskazują na wątpliwości skarżącej odnośnie do prawidłowości kwestionowanego rozstrzygnięcia, nie zaś na wystąpienie zagadnienia, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Należy dodać, że okoliczność, którą skarżąca powołała jako element pytania, dotycząca darowania gminie spornej nieruchomości w celu założenia lotniska cywilnego, nie miała w stanie faktycznym sprawy znaczenia, gdyż zawarcie umowy w tym przedmiocie nastąpiło po dniu, w którym - według Sądu - wnioskodawcy nabyli własność nieruchomości przez zasiedzenie. Co więcej, postawione w skardze „zagadnienie” zostało sformułowane z pominięciem istotnego ustalenia, iż nieruchomość objęta zasiedzeniem nie była wykorzystywana jako lotnisko. Skarżąca nie wykazała również drugiej z powołanych przyczyn przyjęcia skargi do rozpoznania - oczywistej zasadności skargi, gdyż nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów prawnych mogących przekonać o jej wystąpieniu. W tej sytuacji jedynie dla porządku należy przypomnieć, że uzasadnienie wniosku odwołujące się do przyczyny przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., wymaga zaprezentowania stosownej argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania 4 kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia wskazanych przez skarżącego przepisów prawa, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Z tych przyczyn Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., opierając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. jw