IV CSK 725/15

WyrokIzba Cywilna2016-04-27

Skład orzekający: Iwona Koper

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparty na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga od skarżącego sprecyzowania, jakiego problemu wykładni dotyczy wniosek o jej dokonanie przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Skuteczne powołanie się na tę przesłankę wymaga wykazania, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni. Skarżący nie sprecyzował, jakiego problemu wykładni dotyczy jego wniosek.
Stan faktyczny
Powód U. Spółka z o.o. w T. wniósł pozew o zapłatę przeciwko S. C. Sąd Rejonowy w B. wydał wyrok uwzględniający powództwo. Sąd Okręgowy w T. na skutek apelacji pozwanego zmienił wyrok Sądu Rejonowego w ten sposób, że oddalił powództwo. Powód wniósł skargę kasacyjną, opierając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., wskazując na potrzebę wykładni pojęcia szkody w rozumieniu art. 21 ust. 3 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 1800 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CSK 725/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa U. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. przeciwko S. C. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 13 lipca 2015 r., sygn. akt VI Ga […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w T. na skutek apelacji pozwanego zmienił wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 15 stycznia 2015 r. w ten sposób, że oddalił powództwo. W skardze kasacyjnej wniesionej przez powoda od wyroku Sądu Okręgowego wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Skarżący wskazał na potrzebę wykładni 2 pojęcia szkody w rozumieniu art. 21 ust. 3 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze w sytuacji takiej, jak występująca w przedmiotowej sprawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (postanowienie SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.). Skuteczne powołanie się w skardze kasacyjnej na występowanie przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga, wykazania, że chodzi o wykładnię przepisów prawa, których treść i znaczenie nie zostały dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie lub, że istnieje potrzeba zmiany ich dotychczasowej wykładni. Uzasadniając wniosek o przyjęcie wniesionej skargi do rozpoznania występowaniem tej przyczyny kasacyjnej skarżący powinien przede wszystkim sprecyzować, jakiego problemu wykładni dotyczy wniosek o jej dokonanie przez Sąd Najwyższy, czego jednak nie dopełnił skarżący. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postepowania kasacyjnego na podstawie art. art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzekł jak w sentencji. 3 db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3989 § 1 pkt 2 KPCart. 21 ust. 3art. 3989 § 2 KPCart. 98 § 1art. 391 § 1art. 39821 KPC§ 1 pkt 2§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy