IV CSK 731/13

Sygn. akt IV CSK 731/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z powództwa H. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w G. i Sądowi Okręgowemu w G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 maja 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] na rzecz radcy prawnego K. R. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu kasacyjnym; 3. nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Powódka H. J. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 lipca 2013 r., w którym oddalono jej apelację, wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 czerwca 2012 r. Powódka wystąpiła przeciwko pozwanemu Skarbowi Państwa (Sądowi Rejonowemu w G. i Sądowi Okręgowemu w G.) o zapłatę kwoty 76 000 zł tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za wadliwe orzeczenia we wskazanych w pozwie dwóch sprawach cywilnych. W skardze podnoszono zarzuty naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powódka wskazywała na oczywistą zasadność skargi (w związku z naruszeniem art. 4172 k.c.). Według powódki, oczywista zasadność skargi wynikała także z naruszenia przez Sąd drugiej instancji art. 378 § 1 k.p.c., art. 386 § 2 k.p.c. oraz z racji niewzięcia pod uwagę nieważności postępowania przed Sądem pierwszej instancji (pkt 1 i 2 skargi). Skarżąca wnosiła o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Analizując treść szczegółowego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz treść odpowiedzi na skargę strony pozwanej, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c. Z ustaleń faktycznych dokonanych przez Sądy meriti wynika, że nie było podstaw do przyjmowania nieważności postępowania przed Sądem drugiej instancji. Świadczy o tym przed wszystkim sposób ujęcia zarzutu „nieważności wyroku” w pkt 1 apelacji powódki oraz wyjaśnienia Sądu Apelacyjnego zawarte na s. 7 uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Ponadto Sąd drugiej instancji przekonywająco wyjaśnił, eksponując ustalenia faktyczne dokonane w sprawie, dlaczego nie mógł być w niej zastosowany przepis art. 4172 k.c., przyjmujący wyjątkową odpowiedzialność Skarbu Państwa za doznaną krzywdę legalnym wykonywaniem władzy publicznej 3 na podstawie zasady słuszności. Sąd Apelacyjny trafnie bowiem stwierdził, że zasada ta nie może być brana pod uwagę wówczas, gdy prawomocnym wyrokiem zasądzono od powódki zwrot należności wynikającej z zawartej przez powódkę umowy pożyczki z Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, bowiem powódka nie spłaciła tej pożyczki. W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98, art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6, 12, 16 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…) (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). Odstąpiono od obciążenia powódki od kosztów postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c. [aw]