IV CSK 743/13

Sygn. akt IV CSK 743/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa E. M. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2) zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. 2 UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.), gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o jakich jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powódka powołała się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), które przedstawiła w formie pytania: czy w przypadku zawarcia kontraktów cywilnoprawnych na świadczenie usług zdrowotnych na oddziale szpitalnym z kilkoma lekarzami i pełnienia dyżuru przez dwóch lub większą liczbę takich lekarzy, podjęcie czynności diagnostycznych w stosunku do danego pacjenta przez jednego z tych lekarzy oznacza, że pozostali lekarze nie mają obowiązku wykonywać takich czynności w stosunku do tego pacjenta jeżeli przypadek nie jest szczególny? Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w związku z występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymaga przedstawienia problemu o charakterze abstrakcyjnym, nierozstrzygniętego w dotychczasowym orzecznictwie i wymagającego pogłębionej wykładni (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 2 października 2001 r., I PKN 129/01, OSNP 2003, nr 18, poz. 436). W postanowieniu z 23 marca 2012 r., II PK 284/11, nie publ., Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zagadnieniem prawnym jest zagadnienie, które wiąże się z określonym przepisem prawa materialnego lub procesowego względnie uregulowaniem prawnym, których wyjaśnienie ma nie tylko znaczenie dla rozstrzygnięcia konkretnej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw. 3 Wskazanie na zagadnienie prawne uzasadniające wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno nastąpić przez jego sformułowanie jako problemu prawnego wymagającego rozstrzygnięcia, określenie przepisów prawa, w związku z którymi powstało i wskazanie argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Dopiero wówczas Sąd Najwyższy ma podstawę do rozważenia, czy przedstawione zagadnienie jest rzeczywiście zagadnieniem „prawnym” oraz czy jest to zagadnienie „istotne”. Powódka w niniejszej sprawie we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ograniczyła się do sformułowania bardzo szczegółowego pytania, ale w ramach uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie wskazała na okoliczności pozwalające uznać to pytanie za dotyczące powtarzalnych sytuacji, w ocenie których nie istniałaby potrzeba odwoływania się do szczegółowych okoliczności charakterystycznych dla każdej konkretnej sprawy, a przede wszystkim – każdej konkretnej umowy o zatrudnienie lekarza w zakładzie opieki zdrowotnej. Nie może być wątpliwości co do tego, że w takiej umowie jej strony powinny sprecyzować treść ich wzajemnych zobowiązań, co wiąże się z koniecznością wyznaczenia zakresu obowiązków lekarza przewidzianych umową i określenia zasad jego współpracy z innymi osobami, którym powierzono ten sam rodzaj zadań. Ustalenie treści zobowiązań zaciągniętych na podstawie tak zawartej umowy każdorazowo musi odbyć się z uwzględnieniem dyrektyw wykładni oświadczeń woli, na które wskazał ustawodawca w art. 65 k.c. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. oraz - co do kosztów postępowania - art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., a nadto § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461), orzeczono jak w postanowieniu. [aw]