IV CSK 91/19

Sygn. akt IV CSK 91/19 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa A. K. przeciwko K. K. i Agencji Mienia Wojskowego w W. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej Agencji Mienia Wojskowego w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 października 2018 r., sygn. akt V ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności. Wedle skarżącego oddalenie apelacji od wyroku ustalającego nieważność umowy o ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego doprowadziła do podważenia zawartej między 2 stronami (powódką A. K. i pozwany K. K.) ugody sądowej o podziale majątku wspólnego. Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Z ustaleń dokonanych przez sądy meriti, a wiążących Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym wynika, że ugoda sądowa dotycząca podziału majątku małżeńskiego po byłych małżonkach A. i K. K. została zawarta w dniu 7 lutego 2013 r., a więc już po zawarciu przez K. K. i pozwaną Agencję Mienia Wojskowego umowy o ustanowienie odrębnej własności lokalu. Ponadto z jej postanowień wynikało, że nie obejmowała ona lokalu mieszkalnego, którego dotyczyło postępowanie w niniejszej sprawie. W związku z tym trudno zgodzić się ze skarżącym, aby sam fakt, iż doszło do uznania zawartej umowy za nieważną miałby mieć wpływ na zawartą ugodę o podział majątku wspólnego. Ma to znaczenie tym bardziej, że podniesione w skardze zarzuty zostały ograniczone do kwestii naruszenia powagi rzeczy ugodzonej. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario). jw