IV CZ 124/06

PostanowienieIzba Cywilna2007-02-02

Skład orzekający: Marek Sychowicz, Elżbieta Skowrońska-Bocian, Maria Grzelka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doręczenie pisma procesowego osobie podającej się za dorosłego domownika, która faktycznie nim nie jest, może być uznane za skuteczne doręczenie dla adresata?
Ratio decidendi
Doręczenie pisma procesowego osobie podającej się za dorosłego domownika adresata, która faktycznie nim nie jest, nie może być uznane za skuteczne doręczenie dla adresata. W takiej sytuacji termin do wniesienia środka zaskarżenia biegnie od dnia faktycznego dotarcia pisma do adresata.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła zażalenie na postanowienie sądu. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie jako spóźnione, uznając, że doręczenie odpisu postanowienia nastąpiło skutecznie do rąk kuzynki wnioskodawczyni, która odbierała korespondencję i podawała się za dorosłego domownika. Sąd Najwyższy ustalił, że osoba ta nigdy nie była domownikiem wnioskodawczyni.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 124/06 POSTANOWIENIE Dnia 2 lutego 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian SSN Maria Grzelka (sprawozdawca) w sprawie z wniosku H. M. przy uczestnictwie A. K. i in. , o stwierdzenie nabycia spadku po B. W., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 lutego 2007 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 6 września 2006 r., uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w B. odrzucił jako spóźnione zażalenie wnioskodawczyni złożone w dniu 20 lipca 2006 r., na postanowienie z dnia 21 czerwca 2006 r. Stwierdził, że doręczenie odpisu postanowienia z dnia 21 czerwca 2006 r. nastąpiło w dniu 28 czerwca 2006 r. do rąk E. F. – kuzynki wnioskodawczyni, która poprzednio wielokrotnie odbierała korespondencję z sądu przeznaczoną dla wnioskodawczyni a listonosz odnotowywał na dowodzie doręczenia, że E. F. jest dorosłym domownikiem wnioskodawczyni. Okoliczność, że E. F. przekazała wnioskodawczyni odebrane pismo dopiero w dniu 15 lipca 2006 r. nie ma znaczenia. Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie wnioskodawczyni na powyższe zażalenie jest zasadne. Na podstawie dowodów na k – 596, 597, 602, 609, 610 i 622 (w tym – adnotacji Poczty) wnioskodawczyni wykazała, że E. F. nigdy nie była jej domownikiem. Pokwitowanie odbioru przez w/w osobę postanowienia z dnia 21 czerwca 2006 r. nie mogło być uznane za skuteczne wobec wnioskodawczyni doręczenie, o którym mowa w art. 138 § 1 k.p.c. Wobec tego termin do wniesienia zażalenia zaczął biec dopiero od dnia faktycznego dotarcia do wnioskodawczyni odpisu postanowienia z dnia 21 czerwca 2006 r. tj. od dnia 15 lipca 2006 r. i zażalenie nie mogło być uznane za spóźnione (por. postanowienie SN z dnia 13 września 2001 r. IV CZ 105/01 - nie publ. Prok. i Pr. 2002 nr 4, poz. 44, oraz orzeczenia SN z dnia 4 września 1970 r. I Pz 53/70 - OSN 1971 nr 6, poz. 100 i z dnia 12 stycznia 1973 r. I CZ 157/70 - OSN 1973, nr 12, poz. 215). Z tych względów zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. jz

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 138 § 1 KPCart. 39814art. 3941 § 3 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy