IV CZ 135/16

PostanowienieIzba Cywilna2017-03-08

Skład orzekający: Mirosława Wysocka, Wojciech Katner, Krzysztof Strzelczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną w sprawie o podział majątku wspólnego, w której sąd drugiej instancji przyznał nieruchomość na wyłączną własność uczestniczki i zasądził spłatę na rzecz wnioskodawcy, powinna uwzględniać zasądzoną spłatę i wyrażać się różnicą między kwotą odpowiadającą żądanemu przez wnioskodawcę udziałowi w nieruchomości a kwotą zasądzonej spłaty?
Ratio decidendi
Wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną w sprawie o podział majątku wspólnego, w której sąd drugiej instancji przyznał nieruchomość na wyłączną własność uczestniczki i zasądził spłatę na rzecz wnioskodawcy, musi uwzględniać treść rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji. Wartość ta powinna wyrażać się różnicą między kwotą odpowiadającą żądanemu przez wnioskodawcę udziałowi w nieruchomości a kwotą zasądzonej na jego rzecz spłaty, nawet po doliczeniu kwestionowanych przez skarżącego innych należności.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w W. dotyczącego podziału majątku wspólnego. Sąd Okręgowy ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 75 240,41 zł i odrzucił skargę kasacyjną. Wnioskodawca zaskarżył to postanowienie zażaleniem, twierdząc, że wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza 150 000 zł, ponieważ wnosi o rozliczenie jego udziału w nieruchomości na poziomie 9/10 wartości, a także kwestionuje inne objęte orzeczeniem kwoty.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie wnioskodawcy i przyznał adwokatowi M. S. N. kwotę 2700 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 135/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Wojciech Katner SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) w sprawie z wniosku M. A. przy uczestnictwie A. A. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 marca 2017 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 października 2016 r., sygn. akt I Ca (…), 1) oddala zażalenie, 2) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w W. adwokatowi M. S. N. tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu wnioskodawcy w postępowaniu zażaleniowym kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług. UZASADNIENIE 2 W sprawie z wniosku M. A. z udziałem A. A. o podział majątku wspólnego, Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z 27 października 2016 r. sprawdził wartość przedmiotu zaskarżenia wskazaną w skardze kasacyjnej, ustalił ją na kwotę 75 240 zł 41 gr oraz odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy od postanowienia tego Sądu z 3 grudnia 2015 r. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem wnioskodawca wnosząc o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. W ocenie skarżącego zażalenie powinno zostać uwzględnione, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie przenosi 150 000 zł, zgodnie z wymaganiem stawianym przez art. 5191 § 2 k.p.c. Skarżący uważa, że wynika to z faktu, iż w skardze kasacyjnej wnosi o rozliczenie jego udziału w nieruchomości, który powinien wynosić 9/10, czyli odpowiada kwocie 127 350 zł, a także kwestionuje objęcie orzeczeniem działowym kwot 10 600 zł oraz 6.610 zł. Z poglądem skarżącego nie można się zgodzić, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną musi także uwzględniać treść rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji. W postanowieniu tym Sąd przyznał nieruchomość na wyłączną własność uczestniczki postępowania i zasądził na rzecz wnioskodawcy spłatę w wysokości 70.750 zł, przyjmując równe udziały byłych małżonków w majątku wspólnym. Trafnie więc Sąd Okręgowy uznał, że skoro skarżący kwestionuje sposób podziału tego składnika majątku i żąda ustalenia jego udziału w nieruchomości na poziomie 9/10 wartości nieruchomości, to wartość przedmiotu zaskarżenia musi uwzględniać zasądzoną na jego rzecz spłatę i powinna wyrażać się różnicą między kwotą 127 350 zł (jest to równowartość 9/10 wartości nieruchomości) a zasądzoną na rzecz wnioskodawcy kwotą 70.750 zł. Nawet po doliczeniu do tego kwestionowanych przez skarżącego kwot 10.035 zł i 6.610 zł wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wymagane 150.000 zł. 3 Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.) Sąd Najwyższy przyznał pełnomocnikowi skarżącego zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na podstawie § 8 pkt 6 w zw. z § 16 ust. 2 pkt 2 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016, poz. 1714). aj l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 5191 § 2 KPCart. 39814art. 3941 § 3 KPC§ 2§ 3§ 8 pkt 6§ 16 ust. 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy