IV CZ 22/13

PostanowienieIzba Cywilna2013-04-12

Skład orzekający: Kazimierz Zawada, Zbigniew Kwaśniewski, Marta Romańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dowód znany stronie przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia, którego nie powołała w poprzednim postępowaniu mimo możliwości i potrzeby, może stanowić podstawę wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c.?
Ratio decidendi
Dowód znany stronie przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia, którego nie powołała w poprzednim postępowaniu, mimo że istniała taka możliwość i obiektywna potrzeba, nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania. Podstawą wznowienia przewidzianą w art. 403 § 2 k.p.c. są tylko takie okoliczności i dowody istniejące w czasie poprzedniego postępowania, które były wówczas nieznane stronie, a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Powódka złożyła skargę o wznowienie postępowania, twierdząc, że posiada nowe dowody. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, uznając, że dowody te były znane powódce wcześniej lub nie wykazała ona ich istotnego znaczenia. Powódka wniosła zażalenie, argumentując, że dopiero teraz zdobyła adres świadka i podała, że już wcześniej wskazywała na tę osobę. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki jako pozbawione uzasadnionych podstaw.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 22/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Marta Romańska ze skargi powódki B. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt I ACa …/10 w sprawie z powództwa B. P. przeciwko D. R. o zapłatę i z powództwa D. R. przeciwko B. P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2013 r., zażalenia powódki B. P. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 sierpnia 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2011 r. odrzucił na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. skargę powódki – pozwanej wzajemnej o wznowienie postępowania, wobec stwierdzenia braku podstaw do przyjęcia zaistnienia przesłanki określonej w art. 403 § 2 k.p.c. W ocenie tego Sądu skarżącej znany był środek dowodowy w postaci zeznań świadka – obywatela Austrii, ale skarżąca nie podjęła w tym zakresie żadnej inicjatywy dowodowej nie składając wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań tego świadka. Nie wykazała również, by dowód ten miał istotne znaczenie dla sprawy. W odniesieniu do pozostałych „nowych dowodów” Sąd uznał, że brak jest szerszego uzasadnienia sposobu w jaki powódka dowiodłaby możliwości uzyskania dochodów z nieruchomości za pomocą wykazania okoliczności wywiezienia przez pozwaną z posesji powódki określonych materiałów budowlanych. Z kolei w zakresie roszczenia pozwanej powódka nie przedstawiła żadnych nowych dowodów, ograniczając się jedynie do zakwestionowania przyjętego przez biegłego i Sądy obu instancji zakresu i wartości nakładów poczynionych na nieruchomość. W zażaleniu na to postanowienie powódka – pozwana wzajemna B. P. twierdzi, że brak było kontaktów i możliwości wnioskowania o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka, bo dopiero teraz zdobyła odpowiedni jego zagraniczny adres, powołując się zarazem na swoje pismo procesowe z dnia 14 kwietnia 2008 r., dowodzące złożenia już wówczas odręcznego projektu prac remontowych nieruchomości, a sporządzonego przez obywatela Austrii – J. E. Skarżąca twierdzi również, że w uzasadnieniu skargi wykazała, iż w postępowaniu dowodowym wskazywała osobę świadka J. E., ale jego właściwy adres uzyskała dopiero na tym etapie postępowania z uwagi na obce obywatelstwo i zagraniczny adres świadka. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 3 Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, ponieważ nie podważa argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, przesądzającej o braku podstaw do przyjęcia zaistnienia przesłanki określonej w art. 403 § 2 k.p.c. Nie jest przekonywające twierdzenie skarżącej, że nie mogła ona wcześniej skorzystać z dowodu z zeznań świadka wobec braku kontaktu i możliwości zdobycia jego zagranicznego adresu, skoro sama przyznaje w zażaleniu, że w prawomocnie zakończonym postępowaniu złożyła do akt sprawy sporządzony przez tę właśnie osobę odręczny projekt prac remontowych nieruchomości. Nawet ewentualne początkowe trudności w ustaleniu adresu określonej osoby nie uzasadniały zaniechania przez skarżącą inicjatywy dowodowej w zakresie skutecznego złożenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka. W orzecznictwie jednoznacznie przyjmuje się, że nie stanowi podstawy wznowienia środek dowodowy znany stronie przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia, którego nie powołała w poprzednim postępowaniu, mimo, że istniała taka możliwość i obiektywna potrzeba. Podstawą wznowienia przewidzianą w art. 403 § 2 k.p.c. są tylko takie okoliczności i dowody istniejące w czasie poprzedniego postępowania, które były wówczas nieznane stronie, a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy (postanowienia SN: z dnia 19 lipca 2012 r., II CZ 37/12, niepubl.; z dnia 5 października 2012 r., IV CZ 64/12, niepubl.). Tymczasem sama skarżąca na s. 5 uzasadnienia zażalenia wyraźnie przyznaje, że wskazywała w postępowaniu dowodowym na osobę J. E. celem udowodnienia swoich twierdzeń. Trafnie też uznał Sąd Apelacyjny, że „nowe dowody” zmierzające do wykazania okoliczności wywiezienia przez pozwaną materiałów budowlanych z posesji powódki nie wskazują sposobu na dowiedzenie możliwości uzyskania przez skarżącą dochodów z nieruchomości. Nowe okoliczności i środki dowodowe mogą stanowić podstawę wznowienia wskazaną w art. 403 § 2 k.p.c. tylko wówczas, gdy odnoszą się do podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, która z kolei jest determinowana podstawą faktyczną powództwa (por. postanowienie SN z dnia 25 października 2012 r., IV CZ 103/12, niepubl.). 4 Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw, na podstawie art. 39814 § 3 k.p.c. i art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381). es

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 410 § 1 KPCart. 403 § 2 KPCart. 39814 § 3 KPCart. 9 ust. 6§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy