IV CZ 27/07

PostanowienieIzba Cywilna2007-06-21

Skład orzekający: Hubert Wrzeszcz, Iwona Koper, Kazimierz Zawada

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak pouczenia o obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego może sanować wniesienie zażalenia do Sądu Najwyższego przez stronę osobiście, z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że brak pouczenia strony o obowiązku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego przed Sądem Najwyższym może mieć znaczenie jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odrzuconego zażalenia. Nie może natomiast sanować braku zdolności strony do samodzielnego wniesienia zażalenia z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Powódka D. S. wniosła skargę o wznowienie postępowania. Sąd Okręgowy odrzucił tę skargę. Powódka wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, jednak zrobiła to osobiście, z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie powódki z powodu naruszenia tego przepisu. Pełnomocnik powódki wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia, argumentując, że powódka nie została pouczona o braku zdolności postulacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 27/07 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) ze skargi powódki D. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 1 lutego 2005 r., w sprawie z powództwa J. R. i D. S. przeciwko H.D. o uzgodnienie treści księgi wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2007 r., zażalenia powódki D. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 stycznia 2006 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 stycznia 2006 r. odrzucił zażalenie powódki D. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 14 grudnia 2006 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że zażalenie zostało wniesione przez powódkę osobiście, a zatem z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., przewidującego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązek zastępstwa stron przez adwokatów lub radców prawnych. To zastępstwo jest wymagane także w odniesieniu do związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym czynności procesowych podejmowanych przed sądem niższej instancji. Zażalenie powódki podlegało więc odrzuceniu a limine. W zażaleniu na postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r. pełnomocnik powódki podniósł, że Sąd doręczając powódce odpis tego postanowienia nie pouczył jej o tym, iż nie ma ona zdolności postulacyjnej. Ze względu na brak odpowiedniego pouczenia powódki, nie może ona ponieść ujemnych skutków procesowych osobistego wniesienia zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie z dnia 14 grudnia 2006 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Niepouczenie powódki, na które powołuje się jej pełnomocnik, mogłoby mieć znaczenie jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odrzuconego zażalenia (art. 168 k.p.c.), nie może natomiast sanować braku zdolności powódki do samodzielnego wniesienia tego zażalenia. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). jz

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 871 § 1 KPCart. 168 KPCart. 39814art. 3941 § 3 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy