IV CZ 55/18

PostanowienieIzba Cywilna2018-10-18

Skład orzekający: Marian Kocon, Monika Koba, Anna Kozłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem o dział spadku, wniesiona po upływie terminu z art. 407 § 1 k.p.c. i art. 408 k.p.c. (w brzmieniu do dnia 15 lutego 2017 r.), podlega odrzuceniu, jeśli uczestnik nie wykazał, że dowiedział się o podstawie wznowienia później lub był pozbawiony możności działania lub nienależycie reprezentowany?
Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, jeżeli została wniesiona po upływie terminu z art. 407 § 1 k.p.c., który wynosi trzy miesiące od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Sąd Okręgowy trafnie uznał, że odrzucenie skargi o wznowienie uzasadnia również przekroczenie terminu z art. 408 k.p.c. (w brzmieniu do dnia 15 lutego 2017 r.), przy jednoczesnym przyjęciu, że uczestnik nie był pozbawiony możności działania lub nie był należycie reprezentowany.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem o dział spadku. Zażalenie na to postanowienie wniosła strona postępowania. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie, stwierdzając, że skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu z powodu przekroczenia terminów określonych w art. 407 § 1 k.p.c. i art. 408 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestnika postępowania Z. P. Ł. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 16 listopada 2017 r.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 55/18 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Monika Koba SSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi Z. P. Ł. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w S. z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt V Ca [...] w sprawie z wniosku M. B. K. przy uczestnictwie Z. J. E., K. T. Ł., R. J. Ł. i Z. P. Ł. o dział spadku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2018 r., zażalenia uczestnika postępowania Z. P. Ł. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt V Ca [...], oddala zażalenie; przyznaje od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w S. na rzecz adwokata M. O.-P. kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu uczestnikowi Z. P. Ł. w postępowaniu zażaleniowym. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę uczestnika Z. Ł. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w S. z dnia 11 stycznia 2011 r., w sprawie z wniosku M. B. K., z udziałem Z. J. E., K. T. Ł., R. J. Ł. i Z. P. Ł., o dział spadku. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy uczestnika zaskarżył je w całości, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu już na tej podstawie, że został przekroczony termin z art. 407 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zastrzeżenia co do pracy pełnomocników (brak złożenia wniosku o rozliczenie nakładów, częste zmiany pełnomocników i ich nieprzygotowanie merytoryczne) związane są z bieżącą obserwacją sposobu prowadzenia sprawy przez pełnomocników, zaś uczestnik nie wykazał, że z jakichkolwiek względów dowiedział się o tych okolicznościach później. Trafnie też Sąd Okręgowy uznał, że odrzucenie skargi o wznowienie uzasadnia również przekroczenie terminu z art. 408 k.p.c. (w brzmieniu do dnia 15 lutego 2017 r.), przy jednoczesnym przyjęciu, że uczestnik nie był pozbawiony możności działania lub nie był należycie reprezentowany. Ta pierwsza kwestia została wyczerpująco omówiona w odnoszącym się do tej sprawy postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2012 r. (IV CZ 6/12, niepubl.). Nie ma również podstaw do stwierdzenia, że uczestnik nie był należycie reprezentowany. Pełnomocnik reprezentujący uczestnika w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji był skutecznie umocowany, natomiast w postępowaniu przed sądem II instancji uczestnik działał samodzielnie. Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu. 3 jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 407 § 1 KPCart. 408 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy