IV CZ 85/12

PostanowienieIzba Cywilna2012-10-25

Skład orzekający: Dariusz Dończyk, Grzegorz Misiurek, Władysław Pawlak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, opartej na podstawie art. 401 § 1 pkt 1 k.p.c., biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o tej podstawie wznowienia w sposób wiarygodny i mogła ocenić jej prawdopodobny wpływ na wynik sprawy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania opartej na podstawie art. 401 § 1 pkt 1 k.p.c. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o tej podstawie wznowienia w sposób wiarygodny i mogła ocenić jej prawdopodobny wpływ na wynik sprawy. Dla początku biegu tego terminu nie ma znaczenia, kiedy strona uświadomiła sobie, że zachodzi podstawa do wznowienia postępowania.
Stan faktyczny
A. M. wniósł skargę o wznowienie postępowania spadkowego po upływie terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy odrzucił skargę, uznając, że podstawa wznowienia (oparcia rozstrzygnięcia na akcie notarialnym) była skarżącemu znana wcześniej. Skarżący w zażaleniu podnosił, że dowiedział się o podstawie wznowienia od pełnomocnika dopiero w czerwcu 2010 r.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie uczestnika postępowania A. M. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 czerwca 2011 r.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 85/12 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) SSA Władysław Pawlak ze skargi uczestnika postępowania A. M. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 maja 2007 r., w sprawie z wniosku następców prawnych H. M. – J. M., M. M. i J. M. przy uczestnictwie A. M., K. J. M. i J. M. o stwierdzenie nabycia spadku po K.O. M., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2012 r., zażalenia uczestnika postępowania A. M. na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 czerwca 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 20 czerwca 2011 r. - na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. - odrzucił wniesioną w dniu 17 czerwca 2010 r. przez A. M. skargę o wznowienie postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po K. M., zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 30 maja 2007 r. Sąd Okręgowy stwierdził, że A. M. wniósł skargę po upływie trzymiesięcznego terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c., gdyż o wskazana przez niego podstawa wznowienia, tj. oparcie rozstrzygnięcia na akcie notarialnym rzekomo sporządzonym i podpisanym przez notariusza M. W. (art. 401 § 1 pkt 1 k.p.c.), była mu znana w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonego postanowienia. W zażaleniu na powyższe postanowienie A. M. wniósł o jego uchylenie podnosząc, iż o tym, że okoliczność rzekomego sprzędzenia i podpisania aktu notarialnego przez notariusza może stanowić podstawę wznowienia, dowiedział się od swojego pełnomocnika w czerwcu 2010 r. i ta chwila powinna być miarodajna dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 407 § 1 k.p.c., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. W świetle jednolitego stanowiska judykatury nie budzi wątpliwości, że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania opartej na podstawie art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o tej podstawie wznowienia w sposób wiarygodny i mogła ocenić jej prawdopodobny wpływ na wynik sprawy. Dla początku biegu omawianego terminu nie ma znaczenia, kiedy strona uświadomiła sobie, że zachodzi podstawa do wznowienia postępowania (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 18 stycznia 2012 r., II CZ 147/11, niepubl. i z dnia 3 lutego 2012 r., I CZ 132/11, niepubl.). Z ustaleń faktycznych Sądu Okręgowego jednoznacznie wynika, że okoliczności sporządzenia i podpisania aktu notarialnego stanowiącego podstawę stwierdzenia nabycia spadku były przedmiotem zarzutów skarżącego 3 w postępowaniu przed sądami pierwszej i drugiej instancji, przy czym zarzuty te zostały uznane za bezzasadne. Oznacza to, że skarżący najpóźniej od chwili ogłoszenia postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 30 maja 2007 r. miał wystarczające podstawy do oceny prawdopodobieństwa wpływu rzekomego - według jej twierdzeń - sporządzenia i podpisania aktu notarialnego przez notariusza M. W. na wynik sprawy. W tych okolicznościach podniesiony w zażaleniu zarzut, oparty na założeniu, że skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia od swojego pełnomocnika (radcy prawnego) dopiero w czerwcu 2010 r., nie mógł wywrzeć zamierzonego skutku. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. db

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 410 § 1 KPCart. 407 § 1 KPCart. 401 § 1 pkt 1 KPCart. 403 § 1 pkt 1 KPCart. 39814art. 3941 § 3 KPC§ 1§ 1 pkt 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy