IV CZ 96/15

PostanowienieIzba Cywilna2016-02-26

Skład orzekający: Anna Kozłowska, Mirosław Bączyk, Władysław Pawlak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wskazanie w skardze kasacyjnej, że zaskarżone postanowienie jest zaskarżone „co do punktu 1” wraz z wnioskami o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jest wystarczające do określenia zakresu zaskarżenia w rozumieniu art. 3984 § 1 k.p.c.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wskazanie w skardze kasacyjnej, iż zaskarżone postanowienie jest zaskarżone „co do punktu 1” w powiązaniu z wnioskami kasacyjnymi, pozwala na określenie zakresu zaskarżenia. W związku z tym, postanowienie sądu okręgowego odrzucające skargę kasacyjną z powodu rzekomego braku określenia zakresu zaskarżenia zostało uchylone jako nieuzasadnione.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego. Sąd Okręgowy odrzucił tę skargę, uznając, że nie określono w niej zakresu zaskarżenia zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. Wnioskodawcy w zażaleniu argumentowali, że wskazanie „co do punktu 1” skargi było wystarczające do określenia zakresu zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego jako nieuzasadnione.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 96/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Władysław Pawlak w sprawie z wniosku M. A. i J. A. przy uczestnictwie E. G., S. G., B. N., A. N. i G. L. o zniesienie współwłasności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2016 r., zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 6 sierpnia 2015 r., uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE 2 Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawców M. i J. A. wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 13 marca 2015 r. Sąd Okręgowy stwierdził, że wnoszący skargę domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, nie określili natomiast w żaden sposób zakresu zaskarżenia zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. W zażaleniu wnioskodawcy domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wyjaśnili przy tym, że w pkt I skargi wskazywano jednoznacznie na to, że doszło do zaskarżenia postanowienia Sądu Okręgowego co do pkt 1 z jednoczesnym wnioskiem o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Skarga odnosi się zatem do całego pkt 1, zatem wskazano w skardze odpowiedni zakres zaskarżenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona ze wskazaniem tego, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części. Zaskarżone postanowienie zawiera dwa punkty. W punkcie pierwszym znalazła się formuła o zmianie zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku oraz o ustaleniu zasady ponoszenia przez uczestników kosztów postępowania przed sądem w pierwszej instancji. W punkcie drugim rozstrzygnięto o kosztach postępowania apelacyjnego (k. 731 akt sprawy). Przedmiotem postępowania było zniesienie współwłasności nieruchomości opisanej we wniosku. Skargę kasacyjną wnieśli wnioskodawcy i w jej części wstępnej wyjaśnili, że zaskarżają postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 13 marca 2015 r. „co do punktu 1” i wnoszą o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania (k. 818 akt sprawy). Nie można podzielić stanowiska Sądu Okręgowego, że w treści skargi kasacyjnej nie doszło w sposób wystarczający do wskazania zakresu zaskarżenia 3 w rozumieniu art. 3984 § 1 k.p.c. Użyte przez nich określenie „co do punktu 1” zaskarżonego postanowienia w powiązaniu z wnioskami kasacyjnymi pozwala na stwierdzenie, że można określić zakres zaskarżenia kwestionowanego rozstrzygnięcia. Skarżący kwestionują przede wszystkim zasadność oddalenia wniosku i rozstrzygnięcie o kosztach w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Z tych względów należało uchylić zaskarżone postanowienie jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 k.p.c.). eb

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 1 KPCart. 3941 § 3 KPCart. 39815 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy